سلام میلاد جان
فکر نکنم کسی بتونه بگه که درون گرایی ویژگی بدیه. اتفاقا در نوع خودش یه قدرته!
معمولا افراد درونگرا نیمه اول زندگیشون سخت تر و نیمه دوم (میان سالی به بعد) راحت تر هست. جوونی دورانیه که افراد باید سازندگی داشته باشن، با محیط اطراف تعامل برقرار کنن و تجربه کسب کنن. خوبه که خودت هم تصمیم گرفتی از انزوا بیرون بیای.
برای افزایش روابط عمومی باید به تدریج این کار رو انجام بدی و مطمئنا در ابتدا بسیار سخت و بیهوده به نظر میرسه ولی کم کم تاثیرش رو میبینی!
-برای شروع می تونی روزی 10 دقیقه به پارک و فضاهای عمومی بری و مردم رو ببینی که چطور تفریح می کنن.
-سعی کن گه گاهی بری تو خیابون دور بزنی، حتما نباید دلیل خاصی برای این کار داشته باشی.
-بعضی از خبر های روز و یا مطالب جالب رو درنظر داشته باش تا بتونی در مواقعی ازش برای ارتباطات استفاده کنی.
-برای دوست شدن کافیه فقط دنبال علایق مشترک بگردی.
-می تونی چند تا لطیف رو حفظ کنی و برای دوستات تعریف کنی
-اگه علاقه به خوندن کناب داری می تونی این کار رو تو پارک یا کتابخونه انجام بدی.
-گوشیت رو بردار و برای دوستات لطیفه ارسال کن.
و خیلی کارهای دیگه، اما چیزی که مهمه اینه که در ابتدا کار سخته و تاثیر خودش رونشون نمیده پس نباید دلسرد شد :)








علاقه مندی ها (Bookmarks)