نوشته اصلی توسط Bermuda
پسر خوبم، یکی از حقیقت های تلخی که در مورد زندگی مشترک وجود داره اینه که ادم خوب بودن کافی نیست. شما مثلا اگر به یک دوست کمک کنی، هواشو داشته باشی، دوستش داشته باشی، به پیشرفتش کمک کنی... میتونی ازش انتظار داشته باشی که اونهم هواتو داشته باشه.
ولی نمیشه در مقابل خوبی ها انتظار داشت که دیگران ما رو برای زندگی زناشویی شون مناسب بدونند.
چه آقا چه خانم... فرقی نمیکنه. همونطور که خیلی ها احتمالا حاضرند برای زندگی زناشویی با تو هرکاری برات بکنند ولی تو اونها رو نمیخوای. اینها هیچکدوم دلیل برای بدی کسی نمیشه.
اون خانم یا اون آقا همینکه شما رو دیگه به عنوان شریک زندگی زناشویی اش نخواد، همین یک دلیل هم کافیه و هم انسانی که زندگی جدیدی رو شروع کنه و تلخ ترین حقیقت اینه که طرف مقابل چاره ای جز پذیرش نداره وگرنه خودش رو از اونی که هست باز هم دوست نداشتنی تر میکنه.
علاقه مندی ها (Bookmarks)