عزیزم بگذار یه چیزی رو رک و راست بهت بگم این جا و توی این تالار راه کار داده می شه ولی مهم این هست که خودت می خوای چی کار کنی
من به شخصه که خیلی ادعای صبوری می کنم
هرگز نمی تونم تحمل کنم چنین شرایطی رو
من نمی تونم درک کنم
شما چطور تا حالا تونستی تحمل کنی
اصلا فکر نکن که تحسینت می کنم به خاطر بزرگواریت و صبوریت ، به خودت رحم کن
قبلا طلاق گرفتی که گرفتی ، هزار بار دیگه هم که بگیری حق توست که خوشحال زندگی کنی
هیچ کسی این حق رو نداره که بخواد بهت توهین کنه
برای خودت ارزش قائل باش
الان رو ی پای خودت هستی ، سالم سلامت هستی / می تونی از پس خودت بر بیای این فرد این رفتار رو با تو داره
خدایی نکرده فردا پس فردا می خواد چی کار کنه
یادمه موقعی که داشجو بودم ، دانشگاهمون تو یه محیط کوهستانی خیلی خوش آب و هوا بود و کنار کوه یه آسایشگاه روانی احداث شده بود یک روز که با دوستام رفته بودیم به ادم هایی که اونجا بودن سر بزنیم
یه اقایی خانومش رو اورد و اصلا رفتارش با اون خانم درست نبود یادمه اون موقع خانومه فریاد می زد که تو منو روانی کردی و من از رفتار تو به این روز افتادم
صحنه ی خیلی بدی بود و چیزی که جالب و غم انگیز بود این بود که این اقا توی اون مدتی که خانومش رو اورد اون محلی تا وقتی که من درسم تموم شد و هر هفته می رفتیم و بهشون سر می زدیم دیگه هیچ سراغی از زنش نگرفت .
خیلی خیلی دلم برای اون زن می سوخت
عزیزم
بدون که کجای راهی
به جدایی ترغیبت نمی کنم
ولی قدر و منزلت خودت رو بدون
به کم قانع نشو
برام جای سوال داره که چقدر تشنه ی حضور یه مرد توی زندگیت هستی که تا این جا با همه تحقیر ها موندی








علاقه مندی ها (Bookmarks)