چگونه با مجردی ام و رنج هایش سازگار شوم؟من درمانده شدم و نیاز به کمک دارم و راه حل کاربردی میخوام

[mahya_mo]

خانم عزیز به نظر من همونطور که گفتم باید سعی کنی اون آقایونی که گفتی تگاهشون فرق داره و البته با شخصیت هستن رو به خودت نزدیک کنی .مطمین باش اونا اگر انسان های سالمی باشن دل دارن و علاقمند میشن اینو شک نکن .در مورد محل کارت فکر کن ببین کسی بوده که نگاهش از نظرت فرق داشته . ارزششو داشته باشه خودتو بهش نزدیک کتی .(خواستی در مورد مصداق های کار هم کمکت میکنم ) یکی دو ماه بیشار طول نمیکشه یه شب موبایلتو چک میکنی میبینی پیام داده با خانواده مزاحمتون بشیم برای آشنایی!!!!!! خیلی از آقایون اینجورن فقط جرات استارت کار رو ندارن. و در مورد خانواده با وجود اینکه من هم به نوی مشکل شما رو دارم باید یه کم جسارت به خرج بدید و بگید که سنتون دیگه کم نیست و خواستگاری رو بدون خواستن نظرتون رد نکنن.نهایتش یه چند ساعت اخماشون بره توی هم ولی بعدش فکر میکنن در موردش و به حقانیت شما پی میبرن.ان شالله موفق باشی و به هرچه میخوای برسی.من این تاپیکتو دنبال میکنم و کمکی هم از دستم بر بیاد دریغ نمیکنم به امید اینکه به همین زودیا اینجا نیمه گمشدت رو به ما معرفی کنی

سلا م دوست عزیزم . در مورد نزدیک شدن به آقایون میخواستم بگم من تو قسمت "سوالات ارتباط دختر و پسر" با عنوان " ابراز علاقه به یک پسر، درست یا غلط؟" مشکلم رو گفتم نگاه کنید خوبه. اینکار دردسر زیاد داره. برای من فقط رنج و ناراحتیش مونده. گاهی اوقات با خودم میگم ای کاش هیچوقت اینکارو نمیکردم و الان ذهنم درگیر کسی نبود . اصلا حس خوبی نیست که خانوم فقط سعی کنه رابطه رو شروع کنه حتی ممکنه بعد از شروع رابطه و حتی ازدواج هم با خودت فکر کنی که برای طرف مقابل اونقدر ارزش نداشتی برای به دست آوردنت تلاش کنه و غرورشو زمین بزنه. البته خب شاید برای خیلی ها جواب بده

[مصباح الهدی]

سلام دوست خوبم
این نگرانی شما اپیدمی شده. دوستان به خوبی شما را راهنمایی کرده اند و در زمان کوتاهی به شما پاسخ های خیلی خوبی دادند.و من هم استفاده بردم
ضمن اینکه من با دوستان موافقم فقط این نکته را بگم که تعداد خواستگار لزوما معنیش این نیست که زود تر ازدواج می کردی... چه بسا دخترهای هم سن خودت که کلی خواستگار داشتند ولی هنوز ازدواج نکردند.
یک جوری در ازدواج به شدت قسمت دخیل است.
و بعد هم راجع به این پست بگم:

سلا م دوست عزیزم . در مورد نزدیک شدن به آقایون میخواستم بگم من تو قسمت "سوالات ارتباط دختر و پسر" با عنوان " ابراز علاقه به یک پسر، درست یا غلط؟" مشکلم رو گفتم نگاه کنید خوبه. اینکار دردسر زیاد داره. برای من فقط رنج و ناراحتیش مونده. گاهی اوقات با خودم میگم ای کاش هیچوقت اینکارو نمیکردم و الان ذهنم درگیر کسی نبود . اصلا حس خوبی نیست که خانوم فقط سعی کنه رابطه رو شروع کنه حتی ممکنه بعد از شروع رابطه و حتی ازدواج هم با خودت فکر کنی که برای طرف مقابل اونقدر ارزش نداشتی برای به دست آوردنت تلاش کنه و غرورشو زمین بزنه. البته خب شاید برای خیلی ها جواب بده

نظر منم همینه. یعنی اگر ذهنت را روی انتخاب یک آقا متمرکز کنی ممکنه از چاله به چاه بیفتی. یعنی ریسکه.اگر جواب بده خوبه.ولی اگر جواب نده آسیب بیشتری می خوری و به عنوان یه دختر حس تحقیر و شکست عاطفی بیشتری تحمل می کنی.
اما اگر روی همون موضوع اجتماعی بودن کار کنی بسیار خوب هست.

نکته دیگر اینکه من خودم هیچ وقت آقایی از من مستقیم خواستگاری نکرده. اما خواستگار زیاد داشتم. دلیلش فقط معرف بوده. یعنی منو همیشه معرفی کردند . چون پدر و مادرم اجتماعی بودند دوستان پدر و مادرم مواردی را به من معرفی کردند.
شما می تونی از همون نکته که خودت زن داداشت را معرفی کردی استفاده کنی و به اطرافیان از همین راه رسم معارفه را یاداوری کنی و اینکه چقدر این کار مستحب است و مثلا تو چه ثوابی کردی...

*****************
******************************

در زمینه اینکه بعضی شرایط می تونه در سخت کردن ازدواجت دخیل باشه و باید چه کار کنی که هر مشکل را حل کنی خوندن پست زیر #2 که برای تاپیک آقای sepanta نوشته شده می تونه برای شما و سایر مجردین کمک کننده باشه که من اینجا کپی اش را(البته فقط قسمتیش که کمک کننده است) می ذارم: (البته قسمتهای رنگی داخل پرانتزش را خاصه برای شما اضافه کرده ام):
****
1)مهمترینش مساله اقتصادیه... که خب واقعا دیگه مسئولین رسیدگی نمی کنند و به ما هم ربطی نداره...

2)دلایل مهم دیگه اش هم که خانواده ها هستند!!! فرقی نداره چه خانواده دختر چه خانواده پسر...
و کلا شرایط اجتماعی ندیده گرفته میشه و توقعات براساس شرایط فعلی جامعه سنجیده نمیشه....

3) و یک دلیل دیگرش هم دهه شصتی بودنه که تعدادمون زیاد شده بعد هرم سنی یه بهم خوردگی تو توازن دختر و پسر ایجاد کرده(حرفم مستدله...) یعنی با وجود اینکه تو هر سال تعداد متولدین دختر و پسر تقریبا برابر بوده ولی به خاطر اختلاف سنی که پسر باید با دختر داشته باشه گزینه انتخاب برای هر دو گروه کم میشه . در این مورد می تونید پست #6 را بخونید تا متوجه منظورم بشید. اینجا ازدواج با هم سن می تونه کمک کننده باشه.مثلا پسر 30 ساله با دختر 30 ساله ازدواج کنه. (پس روی سن می تونی زیاد سخت گیری نکنی! یکی دو سال دختر بزرگتر در سن شما مشکلی ایجاد نمی کنه)

4) و دلیل دیگرش هم همین مساله دوستی است! یعنی وقتی تو جامعه با توجه به شرایط سخت ازدواج یک جوان بتونه نیازش را برطرف کنه خب قاعدتا همان جوان با خیال راحت تر ازدواجش را به تاخیر می اندازه تا کار و سربازیش را درست کنه و دختر مناسب تر (!) پیدا کنه... که دوباره همین مساله باعث تشدید مشکل ازدواج میشه... ( و همین طور سعی کن شبیه دخترانی که در این گروه دوستی قرار می گیرند نباشی... چرا ه گاهی از نظر بقیه از روی ظاهر قضاوت می شی حتی مثلا ممکنه هیچ وقت تجربه دوستی نداشته باشی ولی مثلا چون بیش از حد به ظاهر رسیده باشی پیش خودشون بگن این دختر الان تا این سن احتمالا تجربه دوستی داشته(!!!) برای همین ظاهر متین و محجبه داشته باش.)

5) بعد یک دلیل دیگرش هم ظاهر بینی هست...
الف) ظاهر بینی خانمها:مثلا من خودم از وقتی که عضو این سایت شدم چقدر تاپیک دیدم پسری رفته خواستگاری و جواب منفی گرفته و دلایلش را داره عنوان می کنه (حالا من که جای دختره نبودم ببینم واقعا این پسر دلایلش درسته یا فقط داره این طور فکر می کنه کلی می گم) بعد می بینم مثلا این پسر چقدر هم اتفاقا پسر خوبی هم بوده! مثلا می گه من فلان توانایی ها را دارم... بعد مثلا متوجه میشی چقدر این آقا با مسئولیت بوده و مرد زندگی بوده و چقدر آدمی هست که می تونه یه دختر را واقعا خوشبخت کنه...
حالا این آدم می ره خواستگاری... بعد جواب منفی می گیره...
یکی از این دلایل می تونه جواب منفی دختر خانم باشه: 1/ لاغره 2/ حقوقش کمه؟!!! 3/ مهربون نیست (حالا اتفاقا این آقا مثلا با توجه به تاپیکهاش می بینی چقدر هم آدم رومانتیکی بوده ها! و مثلا این دختر می دونست یک دل نه صد دل عاشقش می شد) و و و
بعد حالا مهم تر اینکه خیلی وقتها هم خانواده دختر مداخله می کنند! مثلا شما می بینی همین پسری که تاپیک زده چقدر آدم کاری هست و دنبال کار بوده اما پدر دختر کلا یه قضاوت دیگه می کنه!!! می گه چرا یه جوان 30 ساله تازه رفته سر کار؟ (پدر دختر با زمان خودش مقایسه می کنه! نمی دونه که این دهه شصتی ها فرق دارند!)
( ***با پدر و مادرت خیلی خوب حرف بزن. مثلا ازدواجج برادرت را بهانه کن و بگو مامان یادته من چقدر کمک کردم.... چرا مثلا شما به من کمک نمی کنید؟ بعد مادرت ازت می پرسه چه طوری؟ بعد بگو که مثلا متوجه شدی چند مورد بوده ولی به تو نگفتند! بعد مثلا می تونی از معضلات بچه های دهه شصتی بگی)

ب)ظاهربینی آقایون: ببخشید این هم مشخصه دیگه... مثلا آقایی می ره خواستگاری دختر خوب با کمالات... ولی دختر را نمی پسنده... چرا؟ مثلا چرا این دختر (که از حقوق اولیه انسانیشه) باید ادامه تحصیل بده؟ من نمی خوام خانومم کار کنه...یا برعکس من می خوام خانمم حتما کار کنه!!!
بعد همین محدودیت ها برای یه دختر احساس خفگی میاره. می گه من چرا با یه مرد ازدواج کنم این قدر محدود بشم؟! وقتی 22 سالگی ازدواج کنم آقای شوهر نمی ذاره من به علاقم برسم.منم مجبور می شم که اول به اون چیزایی که دوست دارم برسم بعد ازدواج کنم! نتیجه اینکه من فعلا قصد ازدواج ندارم! فعلا می خوام جوانی کنم... چرا به خاطر یه مرد زودی خودم را محدود کنم... حالا که وقت دارم!!!
در حالی که اصلا به نظر من اگر به ازدواج درست نگاه بشه برای همینه که زن و شوهر به هم کمک کنند که مسیرشون و علایقشون را بهتر طی کنند... اصلا من خودم اگر یه همسری داشتم که هم تیپ فکری من بود و مثلا با هم درس می خوندیم حتی تو همین درسم خیلی موفق تر می شدم... چون دیگه انتخابم را کرده بودم و این همه دغدغه انتخاب شوهر نمی داشتم.....

بعد یه قسمت از ظاهربینی آقایون هم اینه که دختری که خودش خوشگله را با دختری که با آرایش خوشگل میشه را نمی تونن تمیز بدن... مثلا ممکنه پسر خواستگاری دختر بره بعد یه قیافه معمولی و یه رفتار معمولی ببینه ولی وقتی دوست دخترش را می بینه یه دختر خوشگل و طناز می بینه که چقدر هم خوب دلبری می کنه.... تازه توقعی هم نداره! فقط می گه بیا منو بگیر!!! خب این تفاوت باعث میشه یه آقا هم تو خواستگاری خیلی از دختره خوشش نیاد... می گه وا! این ها چقدر پرتوقع اند.حالا قیافه خاصی هم نداره... (غافل از اینکه همون دختره بعد ازدواج چقدر هم پتانسیل دلبری و خوشگلی داشته! فقط آب نبوده و گرنه خیلی شناگر ماهری بوده!!! و بعد یه مدت دست دوست دخترش را هم می بسته!)
و معلومه که یه دختر که خوشگله بیشتر خواستگار داره و چون بیشتر خواستگار داره سخت تر آقای خواستگار را می پسنده و شما می گید چقدر دختران سخت گیرند.در صورتی که از نظر آماری خب معلومه که بیشتر آدم ها از نظر قیافه معمولی هستند و اگر توقع جامعه این قدر به خاطر ظاهر بالا نمی رفت و اون آقا می رفت خواستگاری یه دختر با قیافه معمولی( که با آرایش زیبا میشه) می تونست راحت تر ازدواج کنه و تعداد خواستگارها هم بین دخترها پخش می شد...

(در این مورد باید در جمع زنانه و مهمانی ها نشان بدی که تیپ بیرونت چقدر متفاوته(به دلیل حجاب) و چقدر برات مهمه)
****
حالا این ها بعضی دلایل بود که باید هر کی ببینه کدوم دلایل به سمت خودش هست... من خودم به شخصه بعضی دلایل به سمتم هست و اشتباهات خودم بوده و اشتباهات خانواده ام....
این که ازدواجتون سخت شده برام قابل درکه... کلا هم برای دختران سخت شده هم برای پسران...
اما من راستش به عنوان یه دختر بیشتر حق را به پسرها می دم که ازدواج برای آنها سخت تر از ما دختران احساس میشه... یعنی یه پسر هم وظیفش هست که شرایط ازدواج خودش را خوب کنه هم دنبال یه دختر خب بگرده و انتخاب کنه! حالا دختر خوب را از کجا پیدا کنه؟!
بعد اون دختر خوب خودش چه شرایطی بذاره!

تاپیک زیر هم می تونه براتون مفید باشه:
پیدا کردن دختر خوب واسه ازدواج (این تاپیک می تونه به شما کمک کنه از این جهت که در چه شرایطی قرار بگری تا انتخاب بشی. به عبارتی از این جهت برای دختران هم خوبه)


****************

موفق باشی دوست خوبم