خانومی
برای فراموش کردنش بخودت فشار نیار. اصرار نداشته باش اصلا بهش فکر نکنی.
با تمام اراده و پشتکارت کارهایی که دوست نداری و رمق انجامش را نداری کم کم انجام بده. خود بخود فراموش میشه. روزهایی می ایند که حتی اگر بخواهی بهش فکر کنی نمی توانی.
سعی کن کم کم خلاف میلت عمل کنی.
آرایش کردن و ورزش همونطور که دوستان گفتن و ...خ کمک کننده است.
هر زخمی مدتی طول میکشه خوب شه.
پست شیدا رو بخون ( فیلمی در مورد پذیرش احساسات).
بپذیر.
سوال های این تیپی : چطور تونست اینکارا بکنه ؟ چرا من؟ ...از خودت نپرس. چه اهمیتی داره. مهم رفتنشه که رفته. فکر نکن شما دیگه عشق رو تجربه نمیکنی. اصلا این فکرو نکن
شما هم خوب میشی.
اما یه تجربه تلخ داری با کلی نکته.
عزیزم اینکه همه دلت را تماما به نام یک نفر میزنی. همه زندگیت بشه یک نفر. همه روزت بشه تفکر به یک نفر. بزرگترین اشتباهه. این درس بزرگ رو همیشه پس ذهنت داشته باش. مثل اینکه از اجاق گاز توقع گرمای خورشید را داشته باشی. ( من منکر عشق نیستم. اما به این اعتقاد دارم که وقتی من تماما احساسام رو وقف یک نفر بکنم با رفتنش خلا زیادی را باید تحمل کنم. و چون تحمل اون خلا رو ندارم سعی میکنم اختیار افکار و احساساتم رو داشته باشم ( خودم ادم خ احساسی هستم)
خیلیها این رو تجربه کردند با اتفاقات دردناک تری مثل طلاق. همیشه سعی کن بزرگنمایی نداشته باشی. این اقا هم انسان بود مثل همه انسانها، انسانهایی که خطا دارند. ( دنبال توجیه نیستماا)
تکنیکهای فراموشی اقای اس سی ای رو هم بخون. در مشکل خودت غرق نشو. مدتی این تالار را مطالعه کن
کتاب قله و دره ها رو دانلود کنو بخون
![]()









علاقه مندی ها (Bookmarks)