همسرم اصلا بلد نیست بایک خانم چطور رفتار کنه

[مصباح الهدی]

باز هم ممنون که سعی کردید کمکم کنید...کاش اقایون هم به تایپیکم سری بزنند واز دید یک مرد بهم بگن اینجور تناقض انتقاد هاوتعریف ها چه پیامی رومیخواد به من برسونه??

راستش نمیدونم به خاطر کمبود اعتماد به نفس هست یا هرچیز دیگه ای که وقتی همسرم ازم ایراد بگیره به شدت به هم میریزم وپرخاشگر میشم بعدش معمولا گریه میکنم وبعد یه کم اروم مبشم با یه حالت افسردگی...البته فقط شوهرم.درمقابل انتقاد های بقیه اینطور نیستم.
تاحالا اصلا به این فکر نکرده بودم که شاید ازعمد میخواد حرصمو دربیاره ولی اخه چرا?!! اینجوری که اصل قضیه زن وشوهری میره زیر سوال یعنی اگه اینجوری باشه معلومه که اصلا رابطه ما سرانجامی نداره...
نمیدونم شاید هم ناخوداگاه میخواد لجم رو دربیاره...بالاخره فشار روانی این زندگی روی اون هم هست..
ولی الان که به این چند سال نگاه میکنم درسته شدم بازیچه ی دستش....اون میدونه تاثیر حرف هاش روی من چیه بارها بهش گفتم وگفته که دیگه این حرفها رو نمیزنه ولی باااز هم....
خیلی دوست دارم بی تفاوت باشم ولی نمیدونم چجوری??
من کلا وقتی ناراحت باشم ازچهرم و بی حال بودنم همه میفهمن یه چیزیم هست وقتی هم خوشحال باشم کاملا معلومه..این خیلی بده چون هرکس بخواد راحت میتونه ناراحتم کنه ونتیجشو هم ببینه...چطوری اجازه ندم این اتفاق بیفته?

سلام یاسنا جان
به هیچ عنوان منظور من یا دوستان این نبود که شوهر شما از قصد می خواد به شما آسیب بزنه!
به نظر من نظر آقای خارپشت راجع به شخصیت همسرت درسته و چون شخصیتش این طور شکل گرفته براش تغییر دادنش سخته...
من منظورم این بود که احتمال قوی شما به طور موثر با همسرت صحبت نکردی. یعنی صحبت کردی ها! ولی موثر نبوده.... یعنی به خوبی همسرت متوجه تاثیراتی که می ذاره نشده بوده.
تصور کن(فقط به عنوان مثال دارم می گم) همسرت مثلا متوجه بشه که اومدی همدردی و در موردش تاپیک زدی و حرفهای شما را اینجا بخونه... به نظرت چقدر ناراحت می شه که این گونه شما را ناراحت کرده! شاید فکرش را هم نمی کرده! فکر می کرده حالا یه ذره فقط جو را داشته عوض می کرده....
یا اینکه متوجه بشه یه خانومی همچین شکایاتی کرده و بگه ای وای! من خودم هم مثل همسر همین خانم رفتار می کنم نکنه خانم من هم این طور شده باشه؟!

حالا متوجه شدی؟ منظورم اینه که وقتی همسرت سرسری این موضوع بهش گفته بشه ممکنه جدی نگیره! تنبلی کنه یا....
درست مثل بچه ای که بهش می گن این کارها را می کنی مادرت را اذیت می کنی او مادرش را خیلی خیلی دوست داره.حتی این قدر عاشق مادرشه نمی تونه یه روز هم از مادرش دور بشه ولی این قدر شیطونه که باز هم موقع شیطنت روحیات مادرش را جدی نمی گیره! میگه ولش کن بابا... حالا این یه بار هم روش!!!

من می گم خب همسر شما متوجه عمق اثرات نیست.جدی نمی گیره... شما را دوست داره ها! ولی چون عادت کرده جدی نمی گیره... من می گم در مرحله اول یه کاری کن جدی بگیره... بفهمه این موضوع برای شما جدیه و نباید سرسری گرفته بشه... حتی بفهمه که باید مطالعات خودش را بالا ببره!مثلا کتاب بخونه... یا شما برایش هدیه بگیر.... یا سی دی ها و فایلهای صوتی که در اینترنت هست یا حتی تو همین سایت دانلود کن با هم گوش کنید...
ولی فقط در همین حد صحبت کردن جدی در یک بار...

بعد هم راجع به موضوع بی تفاوتی این اتفاقا یه تکنیک مشاوره ایه... راستش نمی دونم شاید اشتباه بگم. ولی فکر می کنم من اگر بودم حتما اجرا می کردم...
ببین بی تفاوتی معنیش این نیست که قهر کنی! اصلا و ابدا! اصلا معنیش این نیست که کاری کنی که تابلو شی!
معنیش اینه که هیچ واکنش خاصی راجع به چیزهایی که دوست نداری نشون ندی... همین... (به همین راحتی...)
راجع به اون بچه شیطون هم روانشناسان همینو می گن. می گن اصلا بچه را دعوا نکنید.باهاش قهر نکنید... او می خواهد از این شیطنتهایش برای جلب توجه استفاده کند.چه توجه مثبت و حتی چه جلب توجه منفی برایش جذاب است... پس وقتی نتونست با شیطنتهایش توجه شما را جلب کند بعد از مدتی خود به خود شیطنتهایی که بر این اساس می کرده را قطع می کند.....

من هم می گم شوهر شما بر اساس عادت همچین جلب توجهی از شما می خواد.وقتی ببینه این روش جواب نمی ده و شما نه ناراحت می شی و نه اعصابت خورد میشه و نه چیزی.... خود به خود از این کار منصرف میشه...

برعکس وقتی ببینه شما در برابر رفتارهای خوبش بسیار توجه مثبت نشون می دی... و حتی راجع به شوخی های بامزه اش( و نه افراطی) هیچ مشکلی نداری آن رفتارها خود به خود تقویت می شن........ (حتما راجع به شوخی های بامزه و درستش پاسخ خوب با روی خوش نشون بده)

من دارم می گم تضعیف رفتارهای نابه جا با بی اهمیتی(نه با قهر و دعوا و غر زدن) و تقویت رفتارهای به جا با تشویق.......

و این نکته هم بگم شوخی های به جایش را واکنش مثبت داشته باش.تا بدونه که با کل شوخ طبعی مخالف نیستی... با افراطی گری مخالفی....... حتی افراط در شوخی هم این قدرها هم بد نیست!ولی وقتی شوخی باعث میشه دل یکی بشکنه یا تحقیر بشه واقعا خوب نیست وفقط این هم حذف بشه خیلی خوبه...

و به نظر من اصلا خیلی هم خوبه زن و شوهر به هم کمک کنند که اشکالات همو رفع کنند و نمی فهمم که چرا باید بذاریم یکی به اشتباهش ادامه بده در صورتی که کاملا قابل رفعه؟ و مگه زن و شوهر نباید باعث رشد شخصیتی هم بشن؟و ازدواج مگه برای تکامل نیست؟
و شوخی بی جا هم در آموزه های دینی به شدت نکوهش شده در حالی که شوخی به جا بسیار پسندیده شده و خنداندن مومن بسیار مستحب است... حتی می تونی تو اینترنت هم بگردی و این ها را به همسرت هم بگی. بهش بگی که چقدر خوبه که دل بقیه را شاد می کنه و این چقدر ثواب داره ولی خدای نرده باعث نشه که شوخی ها باعث بشه دل کسی را بشکنه و نه شاد کنه! همون قضیه با هم خندیدن و نه به هم خندیدن.

توصیه می کنم بعضی سخنرانی های راجع به زن و شوهر را با همسرت هر دو با هم گوش کنید... به عبارتی می گم برای گرم کردن و شاد کردن زندگیتون باید جایگزین های جذاب تری پیدا کنی... وقتی زندگیتون گرم شد خود به خود رفتارهای نادرست رابطتون هم از بین می ره.

موفق باشی

- - - Updated - - -


یاسنا جان برای اینکه بهتر منظور منو از بی تفاتی متوجه بشی و سوء تفاهم پیش نیاد مثال می زنم....

مثلا از همون مثال های خودت استفاده می کنم.
همسرت می گه تو بدنت شبیه پیرزن هاست! و به خیال خودش داره شوخی می کنه! (درصورتی که داره مسخره می کنه)
انتظار داره تو ناراحت بشی... مثلا واکنش نشن بدی... به اصطلاح می خواد سر به سرت بذاره خب؟
تو اینو می شنوی... ولی نه ناراحت می شی... نه هیچی..... مثلا خیلی عادی می ری آشپزخونه می گی عزیزم چایی می خوری؟
انگار همچین صحبتی به گوشت نخورده.
امیدوارم متوجه شده باشی.