مدتهاست شیرینی سرای همدردی مودت خاک میخوره ..... نه برای اینکه چیزی نبوده در خور اینکه مرا به اینجا بکشاند بلکه بیشتر وقتها مشغله ها کم لطفم کرده.
اما امشب ، پستی چنان مرا برانگیخت که بی فوت وقت اومدم سراغ این تاپیک تا برگی دیگر از احساس قلبیم را بر آن نقش کنم . برگی از احساسی که اشک تقدیر و شوق بر چشمانم نشاند .
در این لحظه که پر از شوق و احساسم از رفتاری بسیار شایسته و اثر گذار و ..... می گویم
(آسمانی آبی)
گل کاشتی ( آنچه در این پست گفته ای ) ....آفرین به تو و درایتت ، آفرین به تو و محبتت ، آفرین به تو و میان داری خوبت ، آفرین به تو و درک و معرفتت و ........ و شکر خدایی را که ترا یاری کرد به حضور ذهن .....
مطمئن باش همون خدایی که این حضور ذهن را به تو داد که آنگونه بر زبان جاری سازی همیشه همراهت هست ... پس شک نکن اگر دل بهش بسپاری همیشه همینطور یاریت می کند تا شیرین کاری کنی .... تا نهال محبت بکاری .... تا شادی در دل بنشانی .... و بیایی و به عنوان تجربه های ناب به دیگران هم بیاموزی و اشک شوق بر دیده ما بنشانی
از تو ممنونم که این لحظه پر از احساس خوب را برای ما عیان کردی و به ما چشاندی و خدا را نیز شکر می کنم برای خلق چنین لحظاتی و برای توفیقی که به ما داده جهت دریافت آن و شکرش می کنم بر چنین بنده ای
گل و بلبلی کردن پستم بماند برای بعد








پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)