سلام
پروانه جان يكم آرووم تر خانمي. چرا انقدر مثل اسفند رو آتيش رفتار مي كني؟ كجاي دنيا ديدي كه با اين شور كسي به موفقيتي رسيده باشه؟؟
من اولين توصيه م اينه كه يكم رو اعصاب و آرامش خودت فارغ از همسرت كار كني. با دوستات بري بيرون يا كلاساي ورزشي. صبر و تحملت رو ببر بالا. يادت باشه هميشه زناني تو زندگيشون موفقن كه صبورانه و با درايت رفتار مي كنن. زيادي احساسي رفتار كردن اصلا روش درستي نيست.
خب حالا بريم سر مشكلت؟
يكم از رابطه خودت و همسرت بيا بيرون و به عنوان يه فرد سوم به همه چي نگاه كن. يه سوال. فرض كن مادرت از طرف همسرش مورد مهر و محبت نيست و بچه هاش هم اون توجه لازم رو بهش ندارن. ولي مادرت همچنان به كاراي خونه رسيدگي مي كنه. حالا تصور كن مادرت هر لحظه كه به پدرت ميرسه شروع مي كنه به آه و ناله و گله كردن كه چرا برام اين كارو نمي كني اون كارو نمي كني يكسره با حرفايي مشابه حرفاي خودت با همسرش برخورد داشتن باشه.
ببينم شما به عنوان نفر سوم اعصابي برات مي مونه؟ حالا فكر مي كني پدرت بايد چيكار كنه؟؟ غير از اينه كه از مادرت فراري ميشه؟؟
الان شما براي همسرت چه جذابيتي ايجاد كردي؟؟ داري داغونش مي كني دختر. يه جمله اي رو آويزه گوشت كن: هـيچ كس، هيچ كس مسئول آرامش ما نيست!
تو بايد خودت منبع آرامش باشي. اون وقت برعكس داري اونو از يه مرد طلب مي كني؟؟ تويي كه ذات زنانه و لطافت خاص خودت رو داري، اين مهر رو نشون نمي دي. از همسرت چه توقعيه؟؟
من فكر مي كنم جناب وهاب به شدت در مورد وضعيت سربازي درست مي گن. محيط پرتنشي داره. همسرت اونجا داره له ميشه. چون مثل تو نمياد هر ثانيه از اونجا بد بگه تو هم نبايد شدت فشارش رو درك كني؟؟
حالا شما جاي همسرت. تو سربازي اعصاب نابود، پيش همسري كه قراره اصل آرامش باشه اعصاب نابود، بايد كجا برم؟ پيش دوستان. آخيييييش مخم يكم آزاد شد!
عزيزم با يه شلاقي افتادي دنبال همسرت كوتاه هم نمياي. بابا فراريش نده. آرامشت رو از جاهاي ديگه كسب كن. يه مرد نمي تونه اون طوري كه تصور ميكني بهت آرامش بده. خودت رو آرووم كن و بعد برو سراغ همسرت. محبت مطلق باش بدون انتظار. آرامش رو به رابطه تون برگردون. اين تويي كه مسئول آرامشي. نه يه مرد! به زندگي هاي دور و برت نگاه كن تا اينو با تمام وجود لمس كني كه نقشت چقدرررر پررنگه. تو ديگه اون دختر نازنازيه خونه نيستي. يه آدم مستقلي كه هر رفتارش مي تونه كلي تاثيراي بزرگ بذاره.
- - - Updated - - -
سلام
پروانه جان يكم آرووم تر خانمي. چرا انقدر مثل اسفند رو آتيش رفتار مي كني؟ كجاي دنيا ديدي كه با اين شور كسي به موفقيتي رسيده باشه؟؟
من اولين توصيه م اينه كه يكم رو اعصاب و آرامش خودت فارغ از همسرت كار كني. با دوستات بري بيرون يا كلاساي ورزشي. صبر و تحملت رو ببر بالا. يادت باشه هميشه زناني تو زندگيشون موفقن كه صبورانه و با درايت رفتار مي كنن. زيادي احساسي رفتار كردن اصلا روش درستي نيست.
خب حالا بريم سر مشكلت؟
يكم از رابطه خودت و همسرت بيا بيرون و به عنوان يه فرد سوم به همه چي نگاه كن. يه سوال. فرض كن مادرت از طرف همسرش مورد مهر و محبت نيست و بچه هاش هم اون توجه لازم رو بهش ندارن. ولي مادرت همچنان به كاراي خونه رسيدگي مي كنه. حالا تصور كن مادرت هر لحظه كه به پدرت ميرسه شروع مي كنه به آه و ناله و گله كردن كه چرا برام اين كارو نمي كني اون كارو نمي كني يكسره با حرفايي مشابه حرفاي خودت با همسرش برخورد داشتن باشه.
ببينم شما به عنوان نفر سوم اعصابي برات مي مونه؟ حالا فكر مي كني پدرت بايد چيكار كنه؟؟ غير از اينه كه از مادرت فراري ميشه؟؟
الان شما براي همسرت چه جذابيتي ايجاد كردي؟؟ داري داغونش مي كني دختر. يه جمله اي رو آويزه گوشت كن: هـيچ كس، هيچ كس مسئول آرامش ما نيست!
تو بايد خودت منبع آرامش باشي. اون وقت برعكس داري اونو از يه مرد طلب مي كني؟؟ تويي كه ذات زنانه و لطافت خاص خودت رو داري، اين مهر رو نشون نمي دي. از همسرت چه توقعيه؟؟
من فكر مي كنم جناب وهاب به شدت در مورد وضعيت سربازي درست مي گن. محيط پرتنشي داره. همسرت اونجا داره له ميشه. چون مثل تو نمياد هر ثانيه از اونجا بد بگه تو هم نبايد شدت فشارش رو درك كني؟؟
حالا شما جاي همسرت. تو سربازي اعصاب نابود، پيش همسري كه قراره اصل آرامش باشه اعصاب نابود، بايد كجا برم؟ پيش دوستان. آخيييييش مخم يكم آزاد شد!
عزيزم با يه شلاقي افتادي دنبال همسرت كوتاه هم نمياي. بابا فراريش نده. آرامشت رو از جاهاي ديگه كسب كن. يه مرد نمي تونه اون طوري كه تصور ميكني بهت آرامش بده. خودت رو آرووم كن و بعد برو سراغ همسرت. محبت مطلق باش بدون انتظار. آرامش رو به رابطه تون برگردون. اين تويي كه مسئول آرامشي. نه يه مرد! به زندگي هاي دور و برت نگاه كن تا اينو با تمام وجود لمس كني كه نقشت چقدرررر پررنگه. تو ديگه اون دختر نازنازيه خونه نيستي. يه آدم مستقلي كه هر رفتارش مي تونه كلي تاثيراي بزرگ بذاره.
علاقه مندی ها (Bookmarks)