واقعا موضوع عجیبیه یا شاید واسه من انقد عجیبه
به نظر من این چیزا اصلا ربطی به دین و مذهب نداره.اصلا یه چیز ذاتیه. آدم ذاتا نمی تونه پیش محارمش (به غیر همسر)لباس عوض کنه و روابط خیلی نزدیکی باهاشون داشته باشه.
من خودم اصلا مذهبی نیستم ولی همیشه یه حیایی بین من و برادرام بوده با اینکه همو خیلی دوس داریم و با هم کلی میگیم میخندیم ولی فقط با هم دست میدیم یا به شوخی از شونه هم میزنیم و فقط تو مناسبتها همو می بوسیم اونم یه بوسیدن عادی. یادم نمیاد جلوی برادرام یا پدرم با تاپ و شلوار تنگ و لباسایی شبیه این دیده شده باشم.مگه تو عروسیای برادرام که اونم شرایط ایجاب میکرد و لباسم خیلی هم نامناسب نبود.
بین فامیلا هم دیدم پسرایی که خیلی از خواهراشون کوچیکترن خواهرا پیششون خیلی راحتن مثلا دخترعموهای 33-37 ساله من پیش برادر 25 ساله خودشون راحت آرایش میکنن چون یجورایی انگار خواهر بزرگا نقش مامان رو واسشون دارن در حالیکه من خودم اصلا نمی تونم این طوری باشم. شاید در مورد همسر شما و خواهرش هم تا این حد درست باشه ولی دیگه لباس عوض کردن و تو بغل هم خوابیدن نوبرشه
به نظر من شما تو این قضیه اصلا مقصر نیستید و هر کسی هم جای شما بود حساس میشد.
میتونید خیلی آروم با همسرتون حرف بزنید.مثلا بهشون بگید خیلی رابطه تو و خواهرت رو دوس دارم که انقد با هم صمیمی هستید ولی به نظرم خیلی هم خوب نیست انقدر با هم راحت باشید.بگو شاید همسر خواهرتم از این قضیه ناراحت باشه.همسرت میتونه یجورایی خواهرش رو متوجه رفتار اشتباهش بکنه مثلا وقتی خواهرش خواست پیشش لباس عوض کنه پاشه از اتاق بره بیرون یا نگاهشو برگردونه ولی از احترام به خواهرش چیزی کم نذاره این جوری خواهرشم کم کم متوجه میشه.یا مثلا اگه خواهرش گفت بیا بغلم بخوابیم الکی خودشو با گوشیش مشغول کنه بگه ببخش دوستم پیام داده دارم جوابشو میدم و رفتارهایی شبیه این.
با سیاست زنونه و لحن آروم میتونی اینارو به شوهرت بگی.
موفق باشی![]()









علاقه مندی ها (Bookmarks)