درآستانه جدایی با نامزدم هستم

[همسر]

دوست عزیز با توجه به این که دیدم باز هم به تایپیکتون سر زدید براتون مطلب مینویسم.
نمیدونم تا حالا جدا شدید یا نه(ایشالله که جدا نشدید)اما من به عنوان زنی که حدود ده سال از ازدواجم میگذره و بچه هم دارم و چند سالی از شما بزرگتر هستم و بالطبع با تجربه تر این رو بگم که جدایی ظاهرا خیلی سخته اما اتفاقا راحتترین راهه.شما از این مرد هم که جدا بشید به فرض هم که بلافاصله همسر دیگری نصیب شما بشه(که شانس کمتری دارید به دلیل مطلقه بودن وسنتون)همسر دیگر شما هم مطمئن باشید که مشکلاتی خواهد داشت شک نکنید.پس بهتره به جای فکر کردن به جدایی همین زندگی را بسازید.هر مردی قلقی دارد اخلاقهای خوب وبدی دارد مثل خود ما زنها.سعی کنید علت رفتارهایش را کشف کنید که باعث میشه بیشتر درکش کنید.عزت نفس خودتون رو بالا ببرید.باور کنید اگر پایداری کنید و با تمام مشکلات بتوانید زندگی شیرینی بسازید برای خودتون و همسرتون احساس قدرت و توانمندی و شایستگی میکنید و دیگر از مشکلات زندگی نمی هراسید و احساس میکنید هر مسئله ای در زندگی پیش بیاید من میتوانم آنرا حل کنم.انسان بسیار تواناست.باور کنید که این دنیا محل راحتی و خوشی مطلق نیست.زندگی طبیعتش همینه.خوشی و ناخوشی در هم آمیخته.باور کنید که همه زندگیها مسائلی دارد. خودتون رو قوی کنید و با مسائل دست و پنجه نرم کنید ببینید به مرور زمان چقدر تغییر میکنید و قوی میشوید.هرگز طلاق نگیرید که پشیمان میشوید.