سلام
دوست خوبم ارام دل.....اروم باش......برو زیارتگاهی جایی.....ما هم اکثرا این روزها رو گذروندیم......اصلا در دسترس همسرت نباش.....تو نمیتونی رفتار غلط و اشتباه خانوادشو درست کنی...حیف نیست به خاطر غلط بودن رفتار اونا با خودت و زندگیت اینجوری میکنی......
هرچقدر هم پر از خشم و کینه باشی نباید رو همسرت دست بلند میکردی....خب اونم طبیعیتا رفتارهای عجیبی میکنه ....تو بدبخت نیستی...تنها نیستی.....من در اوج مشکلاتم همین همدردی رو هم نمیشناختم که حداقل دو تا دوست مجازیم بهم ارامش بدن....اما تو اینجا هستی و ما کنارتیم.....
با گوش جان و دل پذیرای حرفات هستیم.....انقدر بنویس تا کاملا تخلیه بشی....اصلا با همسرت الان بحث و بگو مگو نکن.....محیط خونه رو اروم نگه دار و کمک کن تا شرایط به حالت عادی برگرده.....از لوس کردنهای همسرت برای خواهراش ناراحت نشو.....پدر من با 60 سال سن هنوز خودشو واسه عمه ام لوس میکنه و هر اتفاق جسمی واسش میفته زنگ میزنه به اونم و چهارتا هم میذاره روش !!!
پس الان به تنها چیزی که نیاز داری ارامشه......میتونی سر مزار شهدا بری ....تو باید ارامشت برگرده
سرخود قرصی رو کم و زیاد نکن.....حتما با دکترت مشورت کن
پ.ن:
دوستان عزیز اگر دقت کنید هرکسی که پیش مشاور میره اول فقط صحبت میکنه و مشاور فقط گوش میکنه.....تا هیجانات منفی مراجعه کننده تخلیه نشه و تا احساسش به مرز کنترل شدن نرسه، نمیتونه واقیعتها رو ببینه....پس تو ذوقش نزنید و بذارید حرفاشو بزنه تا اروم بشه....بعد از اروم شدن خودش به طور منطقی و اتوماتیک وار شروع به بررسی و حل مشکلش میکنه.....
هرچقدر خشم و کینه بیشتر باشه این روند بیشتر طول میکشه....
اگر توقع داشته باشیم اول بسم ال....بره سر اصل مطلب مثل زایمانی میمونه که هنوز وقتش نشده و بچه نارسه....زایمان انجام میشه اما با هزار و یک مشکل بعد......
صبور باشیم.....
علاقه مندی ها (Bookmarks)