دوست عزیز خانم ماندگار63 مشکل در رفتار همسرت نیست مشکل در عزت نفس شماست.وقتی شما خودت رو قبول داشته باشی دیگه مهم نیست اون خانم زیبا بوده یا نبوده یا اصلا چی بوده و چه جوری بوده.همسر شما با اراده و خواست خودش شما رو انتخاب کرده.مجبور که نبوده.شما زمانی که بهتون گفت این موضوع رو یکبار جدی و درست و حسابی با ایشون صحبت میکردی که آیا هنوز هم به ایشون فکر میکنی یا چه احساسی بهشون داری و جوابی که داد رو (که حتما میگه هیچ احساسی ندارم به اون فرد و از این صحبتها)میپذیری و دیگه هرگز در مورد موضوع کنجکاوی نکن حتی اگر همسرت اشاره ای چیزی کرد شاید میخواد حساسیت شما رو ببینه خودت رو بزن به نشنیدن و ندیدن.مطلقا اشاره ای نکن و اشاره ها رو هم ندیده بگیر.هر زمان هم که علنی جلوی خانوادش حرفی زد بی تفاوت و در کمال اعتماد به نفس رفتار کن.حتی یک لبخند بزن.بعد که به منزل آمدید جدی و قاطع بدون دعوا و جار و جنجال بشین باهاش صحبت کن و بگو که چقدر از این حرفها در جمع اذیت میشوی و احساس بدی پیدا میکنی.ابراز جرات مندانه اینجا به کارت میاد باید بلد باشی.روال عادی زندگیت را داشته باش بی محبتی و سردی نکن هر چقدر هم که سخت باشد نکن.
فکر میکنم اگر روی خودت کار کنی و نقطه ضعف نشان ندهی و بی تفاوت رفتار کنی در مقابل این حرفها و رفتارهای شوهرت به مرور زمان که از شما چیزی نبیند خود به خود این رفتار محو میشود و وقتی او دیگر اشاره ای نکند شما هم آرامش بیشتری پیدا میکنید.من فکر نمیکنم همسر شما واقعا به آن فرد فکر کند یا احساس خاصی داشته باشد.شما حساسیت نشان دادی ایشان هم ناخودآگاه یا آگاهانه گاهی برای اذیت کردن شما یا حتی لذت بردن از واکنش شما این رفتارها را میکند.
از خداوند کمک بخواه و خودت را خوب و زیبا ببین.خودت را زنی ببین که هر چه که یک مرد میخواهد از یک زن توهستی. موفق باشید.
علاقه مندی ها (Bookmarks)