ممنون که مطالب رو خوندید، شاید در مورد تک تک جملات من فکر کرده باشید اما عمل نکرده اید!!
من ادامه رابطه پیامکی را نفی کردم. به شما گفتم:
«شما خیلی جدی به ایشون بگید که ممکنه هیچوقت تو زندگیتون به شغل دولتی دست پیدا نکنید. مگه سالانه چقدر استخدام هست؟ تازه چقدر از این مقدار کل سهم استان و شهر شما میشه؟ میانگین درآمد ماهانه اتون رو هم بهشون بگید. و در نهایت بهشون اولتیماتوم بدید که مثلا تا نهایت یک ماه دیگه در این مورد تصمیم بگیرن، تصمیمی که بعدا نخوان پشیمون بشن. و تا زمان تصمیم گیری هم دیگه باهاشون در تماس نباشید.»
و در جایی دیگه هم گفتم:
«خوب فکر کنید، در نهایت اگر واقعا و به صورت کاملا منطقی (نه به این دلایل واهی) به این نتیجه رسیدید که پشیمون شدید و دیگه ایشون رو نمیخواهید ، همون بحث کار را بهانه کنید و مثلا بگید اصلا به شغل دولتی علاقه ای ندارید و سریعا ادامه رابطه را قطع کنید.»
در کل فکر نکنید همیشه از این رابطه ها خانم ها ضربه می خورند. مثل همون بحثی که آقای علیرضا 198 مطرح کردند... . مثل بحثی که یه آقای دیگه توی همین انجمن مطرح کردند که خانمی همزمان با ایشون با افراد دیگه ای هم در ارتباط بوده ... . من دفعه پیش بیشتر طوری صحبت کردم که ایشون آسیب نبینن. اما الان احساس خطر کردم که خدای نکرده خود شما هم آسیب ببینید...
من نمیخوام طوری صحبت کنم که شک پیدا کنید به طرفتون. اما هر کاری باید اصولی پیش بره. رودربایستی که ندارید. کار شما فعلا اینه ممکنه همیشه هم همین باشه. ایشون هم بالاخره باید تصمیم بگیرن. حالا اگه میخواین احساسی نباشه جلوی چهار تا بزرگتر مساله را مطرح کنید، و به همه حواشی این مسئله بپردازید. اینکه اصلا چرا به دنبال شغل دولتی هستند و مسائل دیگه.
به این موضوع فکر کنید که ممکنه در حین ادامه این رابطه یک خواستگار با شغل دولتی پیدا بشه. اینطوری خیلی بدتره. اون خانم الان باید بین یه آرزو و یه مورد عینی یکی رو انتخاب کنند، اون موقع بین دو تا مورد عینی باید یکی را انتخاب کنند که هم برای خودشون سخت تره و هم برای شما...
شما میگید نمیخواین تصمیم احساسی باشه اما این طور روابط ناخودآگاه همه چیز را احساسی می کنه. هم برای شما هم برای ایشون.
پس باز هم بهتون میگم ارتباط را قطع کنید. اما اگر ایشون خواستند پیامک بدن، بهشون بگید مثلا فلان شب با مادر میایم خونتون و هر مسئله ای که هست در حضور جمع بررسی می کنیم. زیاد هم طولش ندید. هم شما هم ایشون باید تصمیم قطعی بگیرید، اما یه تصمیم کامل و بدون پشیمونی.









و فکرش رو که میکنم میبینم چه شبایی در آروز یهمچین موقعیتی بودم و نمیخوام از دستش بدم...

علاقه مندی ها (Bookmarks)