بدگویی و بدرفتاری همسرم نسبت به مادرم

[sahar67]

متاسفانه اقایون هیچ وقت نخواستن و نمیخوان قبول کنن احترام پدر مادر واجبه ولی این به معنی سکوت محض در برابر تمام رفتارهاشون نیست فقط با این توجیه که اونا برام زحمت کشیدن پس هرجوری دلشون خواست میتونن رفتار کنن

من خودم به شخصه مادر شوهرمو دوس دارم و مشکل زیادی باهاش ندارم اگرچه خیلی جاها ازش دلخور شدم اما چون ذاتا ادم بدی نیست و خیلی اهل متلک پرانی و اینا نیست منم از بعضی رفتارهاش راحت تر میگذرم و واقعا دوسش دارم همیشه هم سعی کردم مثل مادر خودم بهش نگاه کنم بازم میگم اگرچه تا حالا حتی یه محبت ساده هم بهم نکرده یا حتی یکبار احوالمو نپرسیده ولی چون خیلیم کاری به کارم نداره منم مرض ندارم باهاش مشکل داشته باشم بخدا هروقتم رفتم خونشون کمکش کردم چون ناراحت میشدم اون با اونهمه مریضی و مشکلات بخواد جلو من دولا راست بشه دیدی که دقیقا به مادرمم دارم

اما خواهر شوهرایی دارم که خدا کنه نصیب گرگ بیابون نشن از بس بی ادبو رودارو متلک پرانو حسودن دهنمو سرویس کردن اینقدر دعوا مرافعه درست کردن به جونم

خب شوهر منم اوایل وقتی حرف میزدمو میگفتم خواهرات فلان کردنو فلان گفتن در جواب من حرفای خنده داری میزد که تا زندم فراموش نمیکنم
مثلا برمیگشت میگفت خواهر من زن مومن و نماز خونیه محاله که ادم بدی باشه دیگه انصافا من اینو کجای دلم باید میذاشتم ؟؟؟؟

تا اینکه من با صبرو سکوت و حفظ احترام به همسرم فهموندم که واقعا خواهراش نمونه هستن تو دنیا چون به مرور خودشونو بهتر نشون دادن

تا روزی که زندم حمایت و طرفداریه الکی همسرمو از رفتارهای زشت خونوادش فراموش نمیکنم اگرچه الان روزی صدبار میگه من اونموقع چشمو گوشم بسته بود و اشتباه میکردمو

رفتارهاشونو نمیدیدم اما چه فایده من دو سال از بهترین روزهای زندگیمو بخاطر ندونم کاری شوهرم در برابر رفتارهای بسیار زشت خونوادش از دست دادم وبه گریه و افسردگی گذروندم و واسه همیشه تو دلم نسبت به خواهر شوهرم کینه خواهم داشت در حالیکه اگر شوهرم همون اول اینقدر عاشقانه به رفتار خونوادش پاسخ نمیداد زودتر میتونست جلوی خیلی چیزارو بگیره و اینهمه کینه تو دل من ایجاد نمیشد

ای کاش اقایون فقط یه کم انصاف داشته باشن خودشون قضاوت کنن من نمیگم همیشه خونواده ی شوهر مقصرن گاهی وقتها هم بعضی عروس ها از اول با گرز میرن خونه ی شوهر اما در اکثر مواقع این خونواده ی شوهرن که سربه سر عروس میذارن من خودم به شدت صلح طلبم و از دعوا مرافعه و بی احترامی کردنو این چیزا متنفرم بخدا همین الانم اگه خواهر شوهرام طوری رفتار کنن که من بدونم عوض شدن و از کارشون پشیمونن میتونم مثل خونواده ی خودم دوسشون داشته باشم و همه چیزو فراموش کنم

اما وقتی اونا حتی چشم ندارن منو ببینن وقتی میرم خونشون میرن یه اتاق نمیان بیرون حتی اگه دو روزم اونجا باشیم من میتونم دوسشون داشته باشم؟؟؟؟

اگرچه من هرجا دیدمشون بهشون احترام گذاشتمو باهاشون روبوسی کردمو به روی خودم نیاوردم اما از ته قلبم ازشون متنفرم دلیلشم فقط رفتارهای خودشونه

اقای عزیز شما هم ببین واقعا مادرتون و بقیه افراد خونواده به همسرتون احترام میذارن ایا وقتایی که شما نیستید هم بهشون محبت میکنن ایا واقعا تو کارش دخالت نمیکنن اگر دیدین خونوادتون پاکو منزه هستن اونوقت حق دارید از همسرتون ناراحت باشید که بی دلیل اینطوری رفتار میکنه