با این همه نیاز و عطش محبت چه کنم ؟ چه جور می تونم بدون کمک همسرم خودم رو آروم کنم؟

[افسونگر]

سلام نیلوفر جان...
من به یک نتیجه بزرگ تو زندگی خودم و هر که می شناسم دارم....
همه ما در عصر حال به سندرم تنهایی دچار هستیم....آدما اصلا تکیه گاه نیستند......چه در دوران مجردی و چه متاهلی......
باید سعی کنیم رو پای خودمون وایسیم......
خیلی جالبه وقتی به دستورات دینی خودمون هم نگاه می کنیم می بینیم که بهترین اعمال انفرادی ترین اعماله.....نماز رو به جماعت می خونیم ولی خودمون داریم به تنهایی با خدا حرف می زنیم.....نماز شب که اینقدر تاکید شده باید نصفه شب که خلوتترین زمانه خونده بشه.....ما باید یاد بگیریم فقط خدا رو داریم...فقط!!!!
و خدا هم می خواد ما این رو بفهمیم .......
ما باید دوستدار دیگران باشیم ولی نه وابسته و تکیه گاه.....وابستگی فقط برای خدا باید باشه...وقتی زندگی نامه بزرگان رو می خونیم می بینیم که اونا هم فقط خدا رو می دیدند و در این ایمانشان چقدررررررر آرامش داشتند....