علامت سوال بزرگ در خصوص زندگي من ....همه چي به اسم پدر و برادر شوهر

[گیسو کمند]

پس قبول دارید که باید بپذیرید در خصوص استقلال مالی یا حد گرفتن 50درصد از حقتون هم کاری از دست شما ساخته نیست.

اما در مورد مدیریت هزینه های خودتان خیلی بیشتر دقت کنید.

شما میخواهید خانه مرتب و شیکی داشته باشید و این حق شماست. اما همسر شما داشته هایش را میبخشد و شما لوازم خانه میخرید این اصلا به صلاحتان نیست.

چرا مادرشوهر به خودش اجازه میدهد از عروس بخواهد هزینه ای را متحمل شود؟ چرا اجازه دارد برای شما تعیین کند کجا بروید؟ این دیگر مدیریت روابط شما با اطرافیانتان است.

میتوانید بگویید علی رغم علاقه ای که به شرکت در آن مراسم دارم اما توان مالی اش را ندارم و دلیلی نمیبینم که خودم را به قرض بیاندازم و از نیازهای واجبترم بگذرم تا دیگران را خوشحال کنم .

هر چقدر انفعال شما بیشتر باشد مدیریت روابط از دستتان خارج میشود تسلط روی شما بیشتر میشود و شما قدرت اختیار و اراده و تصمیم گیری را به مرور از دست میدهید لطفا زودتر تغییر را شروع کنید.

شما نمیخواهید پیش دیگران مدام ناله کنید و از نداری بگویید برعکس میخواهید خیلی هم آبروداری کنید این خیلی خوب است اما گاهی لازم است خانواده همسر(پدر-مادر مخصوصا آنهایی که توقعات بیجایی

دارند) بدانند که شما شرایط مالی خوبی ندارید ،زندگی پسر خودشان هم هست بدانند هییچ اشکالی ندارد ،

آنها نباید بدانند که شما با همسرتان مشکل دارید اتفاقا باید نزدشان از همسرتان تعریف هم کنید اما باید شرایط سخت مالی تان را بگویید حتی گاهی از توقعاتتان از زندگی بگویید و اجازه دخالت و اظهارنظر به کسی را ندهید.

(من خودم شرایط مالی بحرانی داشتم اما همیشه خودم همسرم و خانه ام آراسته و شیک بوده ، هرگز پیش خانواده همسرم از همسرم و زندگی ام بد نگفتم خیلی هم تعریف میکنم ،خانواده همسرم خیلی خوب هستند و بعدا که متوجه مشکتان مالیمان شدند خیلی هم به ما کمک کردند،اما آنها هم مثل هر انسان دیگری ازینکه همه چیز سرجای خودش بود دچار سوء تفاهم شدند آنها فکر کردند ما درآمدمان را پس انداز میکنیم و نانمان در روغن است و.. و از اینکه ما مسافرت نمیرفتیم و میگفتیم فعلا شرایطش را نداریم تعجب میکردند یکبار که تیکه انداختند،پیش خودم گفتم چرا نباید بدانند که ما شرایط مالی سختی داریم ! مگر پسرشان غریبه است یا جرمی مرتکب شده ایم!و چندین نمونه از بی پولی ها و ملاحظه هایی که کرده بودم را گفتم و خواستم دیگر هرگز نظر ندهند وقتی هم حالم بد شد و رفتم بیمارستان رسما عذرخواهی کردند)