مان از این عشق اول..ای کاش همه ادما به ارزو ها و خواسته ها قلبیشون میرسیدن و کسی دل شکسته نبود..دوست عزیز این حسی که شما داری گریبانگر خیلی ازین افراد جامعه هست
عشق به ادما فرصت انتخاب نمیده یه جا گیرت میندازه..اونی پیروز میشه که بتونه بفهمه این عشق انتخاب درستی هست و اگه اره واسه رسیدن بهش تلاش کنه
دوست من گفتی خود کشی..این کار فرار کردن از مساله هست..میدونی به نظر من ما ادما زمانی حس خیلی بدی داریم و از همه چی میبریم که جلو خودمون سر افکنده میشیم..و با فکر کردن به خودکشی داری ثابت میکنی که نمیتنی از پس خودت بر بیای و نمیتونی جلو خودت به خودت افتخار کنی..شاید افت تحصیلیت عامل این حس سرشکستگیت باشه چون گفتی قبلا دانش اموز ممتازی بودی
راجع به پدرتون ..اوشون خوشبختی و موفقیت شما رو میخوان اما روش درستی رو واسه بیان خواستشون بلد نیستن..ما نمیتونیم به ادما خورده بگیریم حتی اگه پدرو مادرمون باشن..
بهترین کسی که میتونه بهت کمک کنه خودتی..سعی کن جلو خودت سرفراز باشی..خداوند به تو هستی و وجود داده و بهت اختیار داده که هر جور بخوای این وجودو بسازی..حالا میتونی از موقعیتی که بهت داده شده استفاده کنی یا اینکه فقط نیمه خالی لیوان رو ببینی و این تصمیم فقط با شخص خودته ..نه هیچ کس دیگه
واست ارزوی موفقیت میکنم..