نقل قول نوشته اصلی توسط آی تک نمایش پست ها
سلام


اول اینکه بعد از کات کردن یه رابطه یا به هم خوردن نامزدی، یه فاصله ای باید باشه تا شخص دوباره به ثبات روانی و عاطفی برسه و بتونه تصمیم درستی بگیره پس اگه فکر میکنی روحیه ات هنوز برای تصمیم گیری آماده نیست ازشون مهلت بیشتری برای جواب دادن بخواه.


در مورد به دل نشستن و داشتن حس به طرف مقابل عاجزانه و ملتمسانه از همه دوستان میخوام که وقتی با کسی آشنا میشن فقط به معیارهای اهورایی و ایمان و این جور چیزا توجه نکنند حتما به ظاهر و قد و بالای طرف مقابل هم دقت کنن (چه دختر چه پسر) تا نیان مثل بعضی از دوستان بگن اول واسه ما اخلاق و ایمان مهم بود حالا که عقد کردیم فهمیدیم نه بابا مثل اینکه ظاهر هم مهمه.





به نظر خود من که قیافه و پسند ظاهری، اولیه ترین پسند هست.اگه ظاهر طرف مقابل باب میل بود تازه میشه رفت سراغ ایمان و اخلاق و باقی شرایط اون شخص.


در مورد به دل نشستن چیزی که من شنیدم و بهش اعتقاد دارم اینه که وقتی شخصی رو برای بار اول می بینی باید در عرض سی ثانیه اول ازش خوشت بیاد یعنی تو دلت باید یه اتفاقی بیفته، حالا اگه تو اون سی ثانیه اتفاق خاصی تو دلت رخ نداد میتونی 24 ساعت به خودت وقت بدی تا این حسه اتفاق بیفته ولی اگه بعد از چندین جلسه باز هم بهش حسی نداشتی یعنی به احتمال زیاد این شخص به دل شما ننشسته.



البته این یه قانون ثابت و وحی منزل نیستا بعضی از افراد میتونن حتی با کسی که بار اول به دلشون ننشسته ازدواج بکنن و با یادآوری امتیازات اخلاقی و اجتماعی اون شخص زندگی خوبی هم داشته باشند و بعضیا برعکس نمی تونند و این هم بستگی به خود شخص داره. یعنی هر شخصی خودش رو بهتر از دیگران میشناسه .مثلا من خودم آدمی هستم که تا کسی به دلم نشینه اصلا باقی امتیازات اخلاقی و اجتماعیش به چشمم نمیاد.



به دل نشستن هم فقط به چهره نیست بلکه قد و قامت،طرز راه رفتن،خندیدن،اخم کردن،تکیه کلامهایی که فرد داره و...میتونه تو به دل نشستن اون شخص موثر باشه.

یه راه دقیق برای تشخیص به دل نشستن هم اینه که مثلا فرض کنی باهاش ازدواج کردی و تو دلت دوس داشته باشی که مثلا دستشو بگیری،بغلش کنی،ببوسیش و چیزایی شبیه این.یعنی کششی برای نزدیکی فیزیکی به اون شخص داشته باشی.



موفق باشی
راستش اصلا نمیدونم چرا خیللللللللی بهش خنثی هستم بچه خوبیه از نظر ایمانی و ...خیلی خوبه ولی دلم هیچ تکونی نخورده ..راستش شاید دلم زمان بیشتری میخواست ولی این زمان یک هفته دو هفته ...اونقدری نیست تا قبلی رو فراموش کنم که! از ی لجاظ هایی هم میترسم غیر عاقلانه و باعجله برم جلو بلای نامزدی قبلی سرم بیاد...خسته ام حسابی
5 جلسه دیدار و حرف داشتیم که ی جلسش بیرون بوده و تو این جلسات مسائل منطقی رو چک میکردیم..هرچند به نظرم خیلیاش کلیشه اییه
ایناهم از اینا نیستن که ی مدت به دوطرف فرصت بدن و باهم تماس و بیرون رفتن داشته باشن!!!منم نمیخوام با چند جلسه خیلی مسخرس
خودم فکر میکنم هنوز محبت قبلی از دلم پاک نشده ..یجورایی حس میکنم خراب شده سیستمم..به خودمم حق میدم ولی به اینم فکر میکنم که ما دختریم و انتخابمون محدوده و باید بشینیم تا یکی بیادو ازین فکرا:((((((
من وقتی نمیتونم فکر کنم و یجورایی ظرفیت پذیرش یکی دیگه رو هنوز ندارم چطور انتخاب کنم اخه....:(


چند ثانیه اول و غیره که هیچ.....بیتفاوته بی تفاوت
اینکه بخاطر اخلاقیات و فضاییلش بدوسمش نمدونم هنوز
اینکه بفکرم که ببوسمش و غیره نه نمیتونم فکر کنم..مثلا تو ماشین داشت نگاهم میکرد زیاد خوشم نیومد:(