امیدم به زندگی کم شده ( چرا من ؟؟؟ کمکم کنید)

[SOGAND.]

دوست عزیزم خوش اومدی

ببین من نظرم اینه که خدا وقتی یه چیزی از ادم می گیره به جاش یک چیزی هم میده..شاید هممون اینو بارها تجربه کردیم..

یکی با وجود اینکه معلوله یک هنرمنده زبده ایه..یکی با وجود فقر زیاد میشه دکتر حسابی و انیشتن و..یکی با وجود اینکه بچه سر راهی بوده میشه کارافرین نمونه..و ....و...

اینا واقعیتهای دنیایه که وقتی دوروبرمونو نگاه می کنم خیلی خیلی زیاده..

من یکی از دوستام هروقت حرف پدر میشد بحث و عوض می کرد و باوجود اینکه باهاش صمیمی بودمو خانوادشو زیاد می دیدم اصلا پدرشو ندیده بودم..هروقتم ازش در این مورد می پرسیدم

جواب درستی نمی داد..تا بعدها که ازدواج کرد..نمی دونی چه شوهری گیرش اومده بود..واقعا هرچی بگم چقد دوستش داشت کم گفتم.در حدی که بعضی وقتها بین کلاسای دانشگاه

میومد خانومشو ببینه و می گفت دلم یهویی واست تنگ شده..خلاصه همه دوستامون عشق اینا رو فهمیده بودن..

بعد یه روزی باهم تو دانشگاه تنها بودیم گفت من بچگی پدرمو از دست دادمو همیشه از این بابت گله مند بودم اما از وقتی ازدواج کردم همش خدا رو شکر می کنم که شوهرم هم نقش

شوهر خوبی رو واسم داره هم پدر خوبی رو..

خلاصه اینو بدون خدا خودش گفته عشق من به بنده هام 1000 برابر عشق مادر و فرزنیه..بعد هم چین خدایی جای حق نشسته..مطمئن باش به وقتش حتما روی خوش زندگی رو

با تمام وجود حس می کنی..اونوقته که میگی خدایا راضیم به رضایت