تصمیم به جدایی دارم، چطور سنجیده رفتار کنم؟

[یاس پاییزی]

یاس پاییزی عزیز به نظرم شما هم با سکوت و بی اعتنایی موافقی. من به اندازه کافی آدم محکمی نیستم. رومانتیکم. یه کم که رابطه مون بهتر میشه به خصوص، خیلی برام سخت میشه که هیچ عکس العملی نداشته باشم. نبینمش. روش حساب باز می کنم و یهو دلسرد میشم.


فقط می تونم اعتماد به نفسم رو حفظ کنم و بی تفاوت باشم.

منظورم از متوقف کردنه چرخه که مشخصه : ناراحتیتو سریع نشون نده به بدترین حالت ... که بفهمه و باز شروع شه ...منکه تو خانواده خودم ناراحتیمو نشون میدم به غیر از اونی که لجبازه - اون فرق میکنه ...

- سکوت در مواقع حساسیت زا و تنش آلود بله اما بی اعتنایی نه !!

مگه نه اینکه تو این زندگی مشترک توهم یه حقوقی داری وقتی طرف مقابل رعایت نمیکنه،
خودمون حق خودمونو باید بگیریم ...میشه مثل معروف حق گرفتنیه نه دادنی

اما همیشه روش مستقیم جواب نمیده !خصوصا وقتی که طرفمون درمقابلش لجبازی در پیش بره...
پس با احتیاط راه فرعی رو در پیش میگیریم

من همیشه دوس دارم حق به حق دار برسه ،
تو خونه هم همینکارو سعی میکنم از جانب خودم همین طور باشه جایی که حق من نیست و مثلا صرفا یه خواسته دلبخواهی اضافی تره میگذرم و ادعایی ندارم در نتیجه انتظاری ندارم...اول احترام به حقوق خودم بعد احترام به حقوق دیگران...گاهی خیلی کم از حقوق خودم صرف نظر میکنم مثلا 50 بار یک بار اونم بخاطر دوس داشتن از روی محبت و مهربانی و این حرفا بقیه موارد ملزم به رعایت هستن...اینجوری کلی عصبانیت هام و ناراحتی هام کم شده و ارامش بیشتری دارم ... الان اینطور شده ها قبلا نبود حق من اغلب خورده میخورد به چه راحتی یه آبم روش




خانومی متوجه پرونده قطور نشدم ... تا همینجا بمونه تا بعد...