همدردی های عزیز لطفا از کارها و سیاست هایی که باعث میشه جلوی همسر باارزشتر و باشخصیت تر به نظر بیاییم بگید...با ذکر مثال

[یاس پاییزی]

مردا از زن غرغرو و شاکي خوششون نمياد.
از زن مهرطلب و آويزون هم همينطور. از زن بدون اعتماد به نفس هم. از زن گريه رو هم .
از زن برچسب زن هم. از زن فخر فروش هم. از زني که به خانوادشون بي احترامي کنه و ...

مسائل روبه خانواده ها نکشوندن

تغييرات در بستر زمان به دست مي آيد همون صبور بودن

متمرکز شدن روي نقاط مثبت به جاي نقاط منفي
دادن شخصيت به همسر
( اگر همسرمان بايد نقاط ضعفش را حل کند، بايد هزينه آن را از بخش مثبت شخصيتش تامين کند)
پس نبايد از اول شروع کنيم به ويران کردن همه شخصيت و اعتماد به نفس همسرمان.
يعني شما هر چه نقاط مثبت همسرتان را بيشتر شناسايي کنيد به اين معناست
که مصالح و مواد بيشتري جهت بازسازي ضعفهاي او در اختيار داريد.


.استفاده از ظرافت هاي زنانه و خلاء هاي احساسي ما آقايون ما مردا عاشق اينيم بهمون محبت کنن
بهمون اعتماد بنفس بدن مثل بادکنک بادمون کنن سعي کن جلوش خيلي از خانوادت تعريف نکني
هميشه جوري رفتار کن که فکر کنه اولويت اول زندگي شماست و تکيه گاه اصلي شما

ياد گرفتم که بايد درمورد خانواده همسرم هم خوب فکرکنم ودنبال گرفتن امتيازهاي منفي ازشون نباشم.

مهمترينش صبور بودنه!!ديگه ازاون تصميمهاي احساسي توي موقع هاي سخت خبري نيست
.ياد گرفتم الويت اول زندگيم همسرم باشه.هرچند که اخلاقش رو نپسندم.


موفق باشید

نکات خیلی خوبی گفتن جناب خاله قزی عزیز...ممنونم از این دقت نظرشون... پشت هرکدوم از این حرفها زمان و تجربه صرف شده...


فقط مسئله اینه که اکثر اینها (بولد کردم) هردو چه مرد چه زن وقتی وارد زندگی مشترک میشن لازمه که انجام بدن... هردو این نیازها و خواسته هارو دارند- پس بهتره رو شخصیت خودشون کار کنن ....
وقتی حرف از شناخت صحیح به میون میاد به این ها باید توجه کرد...



(اول بگم درمورد دسته ای از آدمها صبحت میکنم و هیچوقت نباید همه آدمهارو جمع بست-حرفاهای من بیشتر جنبه آسیب شناسی و راه حل محوری داره -امیدوارم مورد استفاده قرار بگیره - مورد خاصی مدنظر نیست)

مشکل جامعه ما یکیش مربوط به ساختار خانواده و تفکر حاکم بر اون هست...که پسرها رو میگن وقتی پول دربیاری، صاحب زن و زندگی و همه چی میشی (اکثرتون شنیدین نگین نه - همین شروط کار و پول و خونه و ماشین از کجا اومده؟! ) ناخودآگاه تمرکزش رو این میره و از خودش غافل میشه-یعنی بهبود سایر توانمندی ها و شایستگی هاش رو نادیده میگیره و میشه یه آدم بداخلاقی که نمیتونه خیلی چیزارو درک کنهو بیشتر اوقات اعصابشم ضعیفه .... و خانومش اوایل آواز دهل از دور خوشه ! وقتی وارد زندگیش میشه .... خودش حکایتی میشه !!

مثلا این میشه که خانوما به فکر میفتن چطور با سیاست (!) رفتار کنیم و بعضا به سمتی میره که میشه دورویی...

و کم کم جامعه میشه پر از آدم هایی دورو ... ببخشید حقیقه به کسی هم برنخوره .سیاست خوبه ولی وقتی بشیم مثل شخص هزارچهره و هویت خودمونو گم کنیم گیریم این وسط هم خواسته هامونم انجام بشه به هرترفندی اما خودمون چی واقعا لذت میبریم از این جور زندگی کردن؟!

ما اول باید خودمون باشیم بعد هنر زندگی کردن رو بیاموزیم...

و بخوایم پیوند بزنیم به حوزه روانشناسی شخصیت و ارتباط ، میشه گفت :مهارت های ارتباطی زندگی رو بیاموزیم...
منو و دستورپخت آماده ای که دیگران برای ما میگن ممکنه به مزاج ما سازگار نباشه ! به این هم فکر کنیم بعد پیاده کنیم توزندگی


تا یادم هم نرفته بگم سیاست ها یا راه حل های زمان دار رو ناقص انجام بدین نتیجه نمیگیرین.. تازه کلی وقت و انرژی هم از دست میدین و آخرشم مایوس تر میشین .
-نکنین اینکارو وقتی به روحیتون نمیخوره ، بعضی کارارو وقتی از ته دل انجام نمیدین حتما همسرتون متوجه میشه و ارزشی نداره ... اول روحیه و ذهنتون رو آماده کنین بعد انجام بدین موفق میشین - هربار پیشرفت کوچیکی حاصل شد و یه عقبگرد داشت عقب نشینی نکنین چرا ؟ چون همیشه اول هرتغییری مقاومت و عدم پذیرش وجود داره گاهی از جانب درونمون گاهی از طرف مقابل . موقعیت هارو هم بشناسیم ...مداومت رمز پیروزیه ... به پیش... پیروزی نزدیکه


هرکجا هستین باشین،دوستون دارم ندیده .. خوشبختی تون آرزومه