هيچى با گريه و زارى و هزار زحمت راضيش كردم يه فرصت ديگه به خودمون بديم.
يه روز صب كه داشت مدارك رو اماده ميكرد ببره واسه طلاق، به منم گفت مداركتو بيار. منم در كمال نااميدى، با اينكه اصلا باورم نميشد راضى بشه،گريه كردم و التماس كردم كه نريم، اونم گف با اينكه ميدونم اين اتفاق بالاخره يه روز ميوفته ولى باشه.









علاقه مندی ها (Bookmarks)