عزیزم من یه چیزی رو به همه میگم. راستش نمی دونم فرزندی داری یا نه ولی تا وقتی که گرفتار بچه نشدی می تونی زندگیت رو عوض کنی . طلاق رو واسه همین چیزا گذاشتن دیگه. من اگه بر میگشتم عقب ترس هام رو کنار میزاشتم و به خودم تکیه می کردم و جدا میشدم. باور کن خیلی وقتا بهترین راهه. ولی اگه بچه ای توی زندگیتون بیاد تقریبا هر کاری بخوای بکنی یه جای کار میلنگه. مهم اون ترس لعنتی هست که باید بزاری کنار. اینکه سر کار میری و دستت توی جیب خودت هست بزرگترین امتیازه حالا کم و زیادش رو میشه باهاش ساخت ولی اینکه بخوای عمری رو با مردی بگذرونی که مطمئنا هر روز هم بدتر از روز قبل میشه به نظرم زندگیت رو از دست دادی.
باید روی خودت کار کنی و توانمندی هات. یه سری قرص های ویتامین بگیری بخوری تا از این حالت دربیای. بعدش هم به هر زوری که شده ورزش رو کم کم وارد زندگیت کنی. امیدوارم درهای رحمت خدا به روت باز بشه