آقایsantatian
من نظرات همه ی دوستان رو با کمال میل می خونم
از شما هم ممنون می شم به عنوان یه مرد بهم کمک کنین باور کنین من هیچ وقت راضی نمی شم به آرش لطمه ای وارد بشه و تا اونجایی که تونستم تا بحال کمکش کردم و کنارش بودم
و ازش هیچ انتظاری هم نداشتم حتی حرفی که مادرش در مورد من گفته بهش منتقل نکردم چون الان تو محیط کارش مشکل پیدا کرده و من نمی خواهم ذهنش بیشتر از این مشغول بشه
از قدیم گفتن طلا که پاکه چه منتش به خاکه منم چون به خودم مطمئنم دلیلی نمی بینم با مادرش بحث کنم مهم آرشه که پاکی من بهش ثابت شده
ولی من بیش از حد به آرش وابسته شدم جوری که دارم خوده آرش رو هم اذیت می کنم نمی دونم متوجه منظورم می شید یا نه