دودلی در صبر یا فراموشی

[سرشار]

سلام محمد رضا جان
دوست خوبم ممنون از لطفت.بزرگواری شما رو میرسونه.
خوشحال میشم اگر این تبادل نظر ادامه داشته باشه.سایر دوستان هم از جمله باغبان عزیز٬خاله قزی عزیز٬خانم مصباح الهدی و فدایی یار هم اگر احساس کنند کمکی از دستشان بر می آید آنطور که برای من و شما ثابت شده دریغ نمیکنند.اگه میخوای دوستان جدید هم بیان و نظراتشونو بیان کنند به نظر من تاپیک جدید بزن و لینک بده.

[mohamad.reza164]

سلام سرشار عزیز

ممنون بابت پیگیری هات

پیشنهاد خوبی هست. حتما اقدام میکنم. فقط قبل اش لازم دارم از کمند این احساساتم رهایی پیدا کنم. متاسفانه بعد از گذشت این همه مدت، هنوز یاد ایشون و خاطرات و گفته و شنود ها تو ذهنمه.

خودمو وامدار شما دوستان و همدردی میدونم. ان شالله که بازگشت پر شکوهی به میادین داشته باشم.

[باغبان]

سلام

شايد من در مورد دودلي نتيجه گرفتم،

سلام برادر مهربانم

میشه یه بار دیگه بفرمایید چه نتیجه ای گرفتید ؟

ممنون .

[mohamad.reza164]

سلام برادر مهربانم

میشه یه بار دیگه بفرمایید چه نتیجه ای گرفتید ؟

ممنون .

سلام و درود فراون خدمت باغبان عزیز

آقا اجازه؟ یه لحظه نگید الان میگم، یکم هول شدم! آخه تو جزوه اتون این سوال رو جواب نداده بودین!

یاد معلم ها که امتحان شفاهی پای تخته می گیرن افتادم.

حقیقت اش چند تا کلید واژه ای که از شما بهم رسیده بود خیلی بهم کمک کرد.
مثلا فدایی گفت این خانوم چی داره که ممکن باقی دختر ها نداشته باشن! یا صحبت ها شما و باقی دوستان.

به این نتیجه رسیدم که اول بزارم از این احساسات رهایی پیدا کنم. بعد مجددا بشینم با خودم خلوت کنم و تیک های 31 آیتم ایشون رو بزنم. شاید شناختی که من گفتم 60-70 درصد به هم میآییم ، از روی احساس گفته باشم. بعد به سوالات شما که گفتین از خودم بپرسم ( البته چندتا سوال هم جسارت کردم خودم بهشون اضافه کردم) جواب بدم. اگر شرایط ایشون ایده آل بود، سپس مسیله نامزدی ایشون رو در حالت حداکثر قرار بدم و ببینم میتونم باهاش کنار بیام یا خیر.
اگر همه چیز خوب بود، به خانواده اطلاع میدم ، شما با چنین موردی که مورد پسند من هست، مشکلی ندارین! یه وقت فردا نگن چرا نگفتی و نظر مخالف داشته باشن و روحیه دختر بنده خدا خراب شه.

در انتها با دختر خانم در میان میزارم، سپس اقدام حضوری به همراه خانواده.


فقط نکته اش اینجاست که در همه لحظات عقلم حضور خواهد داشت. به ایشون صرفا به عنوان یه گزینه نگاه میکنم ( البته گزینه ای که تا نهایی نشده سراغ مورد دیگه نمیرم) و صرفا با معیار های خودم می سنجم ایشون رو. متاسفانه باید بگم با خودم قرار گذاشتم، یکم تو این زمینه خودخواه عمل کنم و تو انتخابم، فقط خودم رو درنظر بگیرم.
اگر همه چیز خوب پیش رفت، برسم به نگاه دو نفری ، مثلا من می تونم ایشون رو خوشبخت کنم!

در انتها در هر مرحله ای به این نتیجه رسیدم، که این خانم مناسب نیستند. به سرعت منتفی می شه. چون همسر من یه جایی زیر آسمون خدا داره نفس میکشه ( البته با اجازه خانم مصباح یه دخل تصرفی تو این کلید واژ بکنم، یه جایی زیر آسمون خدا تو شهر خودم داره نفس میکشه)

آقای اجازه، نمرمون چند میشه؟ قبول میشیم؟

[مصباح الهدی]

سلام آقا محمد رضا
چقدر خوب نتایج خوبی گرفیتن. فقط خواستم بگم یه وقت تاپیکتان را نبندین. من یه چندتا نکته می خوام بگم اما نشد. چون دست راستم مجروح شده و فعلا قدرت تایپ زیاد ندارم.بر ای همین دیر اومدم. یه دستی سخته!

[mohamad.reza164]

سلام آقا محمد رضا
چقدر خوب نتایج خوبی گرفیتن. فقط خواستم بگم یه وقت تاپیکتان را نبندین. من یه چندتا نکته می خوام بگم اما نشد. چون دست راستم مجروح شده و فعلا قدرت تایپ زیاد ندارم.بر ای همین دیر اومدم. یه دستی سخته!

سلام خانم مصباح ( و البته باقی دوستان)
شما لطف دارین، هر چی بوده از سر بزرگواری و همت های شما دوستان بوده.
قطعا تاپیک رو نمی بندم، این تاپیک برام منبعی از اطلاعات و روشنگری هاست.
ان شاا... که زودتر سلامتی حاصل شود.

پیگیری این مسیله برام از وقتی مهم شد، که حس عذاب وجدان عجیبی سراغم اومده بود، که به همسر آینده ام خیانت کردم ( البته شاید مضحک به نظر بیاد) چون سابق بر این فکر میکردم، اولین دختر، آخرین دختر زندگی ام هست. شخصی که من از زندگی ام براش تعریف می کنم، باید آخرین نفر هم باشه. ولی خوب قسمت نبود. برای همین پیش خودم گفتم، شاید قسمت اینه که اولین ارتباط ات با یه دختر رو خوب آنالیز کنی، و رفتار های خوب و بد رو بررسی کنی تا در زندگی واقعی ات دچار مشکل نشی. حالا هیچی هم بین من و اون خانوم اتفاق نیفتاد، سه هفته صحبت که اکثر اش با تلگرام بود، و وارد فاز های احساسی نشدیم ( حتی یه بار هم به اسم کوچک صداشون نزدم) ولی این تفکر خیانت، اذیت ام میکرد. شاید باعث میشد، چشم هام رو ببندم و انتخاب اشتباه کنم. خدا رو شکر اون روز ها گذشته، آرام آرام دارم از احساس فاصله میگیرم و بزودی جمع بندی خواهم کرد.

آنالیز این اتفاق اینقدر برام مهم شده بود که به غیر از اینجا، با دو تا مشاور هم در میون گذاشتم( البته مشاور رسمی اینترنتی) .

یکی اشون گفت برید مشاور حضوری ( تلویحا از سر خودش باز کرد)
دومی هم گفت تو که تو این مدت، این اختلاف ها رو دیدی در اون خانوم، صد در صد در زندگی، اختلاف هاتون بیشتره. و پیشنهاد داد که قضیه رو تموم کنم.

با وجو اینکه پاسخ دوم منطقی تر بود، ولی من به هدف ام نرسیدم. دوست داشتم، واکاوی بشه قضیه، آنالیز بشه، ولی متاسفانه به جواب های کوتاه خلاصه شد.

اما این تاپیک و شما دوستان بودید که با طرح سوال و پیشنهادات و تجاربتون، روشنی بخش راهم بودین.

[mohamad.reza164]

سلام دوستان خوبم

اومدم اینجا برای شما که پیگیر قضیه بودین نتیجه اخر رو تو ضیح بدم.


قبل از شروع بگم هم چنان منتظر حضور خانم مصباح برای بیان توضیحات شون هستم.


بعد از کلی تفکر، قضیه نامزدی ایشون رو هضم کردم، و باهاش کنار اومدم. یعنی انسانیت ایشون باعث شد، هضم بشه. درباره باقی چیز هایی هم که گفته بودم خوب فکر کردم و کاملا اگاهانه تصمیم گرفتم با خودشون در میان بزارم و دیگه دچار دوگانگی تفکر نشم، چون مطمین بودم ظرفیت شون بالاست و منطقی هستن.


خلاصه با ایشون ارتباط گرفتم، ایشون در ابتدا مکثی برای پاسخگویی داشتن، سپس قدم رنجه کردن . من حرفامو زدم و از علاقه ام گفتم. و به ایشون که شوکه شده بود فرصتی برای تفکر دادم. که اگر مثبت بود و یه شناخت کوتاه از هم پیدا کردیم ، به خانواده ها اعلام کنیم.
خوشبختانه موافقت کردن. ارتباط کوتاه ما ادامه پیدا کرد و در انتها بنده نتونستم خودخواه باشم و تمامی خصوصیات منفی خودم و اختلافات خودمون رو لیست کردم و در اختیار ایشان گذاشتم، تا ایشان مجددا ضربه نخورن و انتخاب اگاهانه تری داشته باشند. که کاملا از جانب ایشان استقبال شد، و پس از شنیدن حرفام، تصمیم گرفتن رازی رو به من بگویند که سابق بر این نگفته بودن، راز ایشون این بود که پس از نامزدی و عقد فرایند عروسی و زندگی مشترک هم شکل گرفته بوده.


که متاسفانه بنده نتونستم با این قضیه کنار بیام و برای هم ارزوی خوشبختی کردیم.

از این رابطه درس های خوبی گرفتم، خوشحالم تونستم علاقه مو ابراز کنم، که موفقیتی بزرگ برای من درونگرا بود. از شما دوستان هم مطالب خوبی یاد گرفتم.
خدا با هر دوی ما بود.
از ایشون طلب حلالیت دارم اگر از من خورده ای به دل گرفتن. ولی واقعا هضم اش خیلی سخت بود، از من کوچک بر نمی امد. چون دیگه تعلق به دو دنیا مختلف داشتیم که تلاقی با هم نداشتیم.

[فدایی یار]

سلام محمد رضا جان....
می دونستم اون قدر عاقل هستی که تصمیم عاقلانه رو بگیری...از اولش می خواستم بگم همین تصمیم الان رو بگیری... ولی بازم گفتم خودت فکر کنی...

نه دوستم شما هیچ مدیونی نداری...برای اون خانم هم ارزوی خوشبختی دارم... با فردی که مثل خودشون تجربه این امر رو داشته باشند...مطمئن باش این طوری برای هر دوشون بهتر خواهد بود...


با ارزوی موفقیت.

[آی تک]

سلام آقای محمدرضا


من نتونستم تمام تاپیک شمارو بخونم فقط پست اولتون رو خوندم.

برام جای سواله که چطور تو همون معارفه اولیه،ایشون فقط به عقدشون اشاره کردن و اشاره ای به برگزاری عروسی و زندگی مشترک نداشتن چون با این کار حق انتخاب برای ادامه یا عدم ادامه آشنایی رو از طرف مقابل گرفتن.احساس میکنم یه حلقه گمشده ای این وسط هست.

شنیدین که میگن کافر همه را به کیش خود پنداردیادمه چند سال پیش که جوون بودم و جویای نامیه آقایی منو تو مسیر دانشگاهم هر روز میدید، محل کارش نزدیک دانشگاه ما بود.این آقا به روشهای مستقیم و غیر مستقیم و از طریق واسطه میگفتن اصرار زیادی به آشنایی دارن ولی من تمایلی به شروع آشنایی نداشتم. خلاصه هر عیبی بود رو خودم گذاشتم تا دست از سرم برداره ولی ایشون همچنان مصر بود تا اینکه یه فکری به سرم زد، بهش گفتم من قبلا ازدواج کردم اینو که گفتم برای همیشه رفت تو افق محو شد


میگم نکنه ایشون هم از این کارای دوران جاهلیت من دارن انجام میدن.

موفق باشید

[مصباح الهدی]

سلام آقا محمد رضا خدا را شکر که این راز را متوجه شدین.
واقعا خدا را شکر!!! شاید اگر این مساله را با ایشان عنوان نمی کردین مداوم به ایشون فکر می کردین و متوجه این قضیه نمی شدین.

...................
...................
قسمت اسپم پست را حذف می کنم تا تاپیکتان بیهوده اشغال نشود