خیلی ادم بدی شدم.میخوام دوباره ادم خوبی بشم

[آی تک]

سلام دوست عزیز


الآن خودمو جات گذاشتم.فکر کنم شرایط سختی باشه این که ببینی تو این چند سال راکد بودی،از دوستات عقب موندی تو زندگی و...
ولی فکر کردن مکرر به این چیزا فقط باعث استرس بیشتر و به دنبالش افسردگی میشه.


به نظر من برای اینکه بتونی به این بی برنامه بودنت غلبه بکنی نباید برای خودت اهداف سخت و دست نیافتنی در نظر بگیری.مثلا نباید بگی من باید همین امسال ارشد قبول شم یا مثلا کل کارهای خونه رو هر روز بتونم انجام بدم، چون این جوری فقط روزای اول انرژی بالایی خواهی داشت و خیلی زود خسته خواهی شد.


پس چیکار کن؟اهدافت رو به قدم های کوچیکتر و ساده تر تبدیل کن و تو تنظیم اهدافت حتما توانمندی هات رو در نظر بگیر.چیزی فراتر از توانایی هات از خودت نخواه چون باعث احساس افسردگی و یاس خواهد شد.




حالا پیشنهادای من به شما:



میتونی برای ارشد بخونی.هر چند من جای شما بودم بیخیالش میشدم (اینو کسی داره بهت میگه که خودش ارشد داره و از دکترا هم انصراف داده)چون به این نتیجه رسیدم که ارشد داشتن من شاید فقط برای موقعیت شغلیم خوب بوده ولی من با همون لیسانس هم میتونستم خیلی کارها بکنم مخصوصا اینکه دیگه تو این زمونه همه میرن دنبال ارشد و دکترا و درصد بالاییشون هم میشن یه فوق لیسانس بیکار یا یه دکتر بیکار.پس من جات بودم از ادامه تحصیل صرف نظر میکردم.



برای کارهای خونه: با مادرت هماهنگ کن مثلا بگو شنبه ها شستن ظرفهای ناهار با من.یکشنبه جارو کشیدن با من،دوشنبه درست کردن شام با من و ..یعنی نه خیلی خودتو خسته کن که زود زده بشی از کارهای خونه و نه طوریکه تنبلی بکنی.

نمیدونم روحیه ات چجوریه و به چه چیزایی علاقه داری.ولی به جای گذاشتن وقتت رو ادامه تحصیل میتونی این وقت رو برای کسب یه مهارت پول ساز صرف کنی.مثلا دوست من رفته دوره دیده و کاشت و طراحی ناخن انجام میده، کارش و درآمدش از دکترهای متخصص شهرمون معروفتره،یا یکی از دوستام انواع ژله هارو درست میکنه و اینترنتی میفروشه و خیلی کارهای دیگه که با یکم ابتکار و به کار گرفتن فکرت میتونی انجام بدی.



در مورد تی وی دیدن و عادت کردن به تماشای فیلم:جالبه که من تا چهار پنج سال پیش معتاد تماشای فیلم بودم ولی الآن باورت نمیشه من سالی سر جمع دو ساعت تلویزیون نمی بینم.یادم نیست چجوری شد که از فیلم و این چیزا زده شدم ولی دیگه اصلا حوصله دنبال کردن یه فیلمو ندارم.شما هم میتونی از فیلم دیدن به عنوان جایزه برای خودت استفاده بکنی مثلا بگی اگه امروز تونستم طبق برنامه هفتگی ناهار رو من درست کنم، بعدش میتونم یک و نیم ساعت فیلم ببینم و نه بیشتر.


در مورد رابطه و پیام دادن:دقیقا متوجه نشدم منظورت پیام دادن به چه اشخاصی بود؟ولی در کل به نظر من غرور داشتن بعضی وقتا خیلی خوبه.مثلا تو این چند روزه تو تالار میخونم که بعضی دخترا نوشتن پسره منو پس زده ولی من مدام به یادشم و بهش پیام میدم و این حرفا.هیچ وقت نتونستم درک کنم که یه دختر چقد میتونه غرور خودشو ندید بگیره و خودش رو آویزون یه پسر بکنه.پس هر وقت وسوسه پیام زدن به کسی اومد سراغت به خودت بگو بسه دیگه من باید غرور و شخصیت خودمو حفظ کنم.


یه نکته هم در مورد مقایسه کردن:مقایسه کردن خودمون با بقیه میتونه باعث احساس سرخوردگی بشه.مقایسه کردن در صورتی میتونه مفید باشه که باعث حرکت رو به جلوی من بشه.مثلا من ببینم فلان دوستم چجوری تونسته به این موفقیت برسه و منم سعی بکنم اگه توانایی و علاقه ای در اون زمینه دارم ازش درس بگیرم و پیش برم ولی اگه توانایی و استعدادی در زمینه دوستم ندارم پس مقایسه کردن فقط یه حرکت قهقرایی خواهد بود.




یه نکته دیگه این که: فکر نکن همه همسن و سالات زندگیشون گل و بلبه.خیلی از ما آدما فقط واسه حفظ ظاهر تو جمع سعی میکنیم خودمون رو خیلی موفق و محکم نشون بدیم.در حالیکه خیلیامون از همین تنبلی و شکست عشقی ها و بی برنامگی ها تو زندگی داشتیم.مهم اینه که ازشون درس بگیریم و دیگه تکرارشون نکنیم.اگه ازشون درس بگیریم دیگه لزومی نداره خودمون رو بابت گذشته و خطاهایی که مرتکب شدیم مدام سرزنش بکنیم.

امیدوارم این حرفا بتونه کمکی به تغییر دادنت بکنه.

موفق باشی و به دنبال تغییر