نقل قول نوشته اصلی توسط خورشید30 نمایش پست ها
ببین عزیزم من با دوستمون موافقم...وقت عصبانیتش فقط سکوت کن و برو توی اتاق دیگه ای...خود من هم همیشه همینکار رو میکنم...با این حال شوهرم بیشتر داد و بیداد میکنه...و حتی خیلی هم لجش میگیره که چرا من جوابش رو نمیدم..اولای زندگی خیلی واسم مهم بود..اینکه توی عصبانیتش به خانوادم توهین میکرد و من جوابش رو میدادم..اونم نقطه ضعفم رو پیدا کرده بود.
اما الان به پدر و مادرم فحش هم بده...من به هیچ عنوان جوابش رو نمیدم....البته وقتی که اشتی میکنیم ازش گله میکنم..اونم از سیاست خودمه....یه جورایی خودمو مظلوم میگیرم....و بهش میگم که این جور حرف زدن و توهین کردن توی شخصیت تو نباید باشه..بیشتر روی خودش مانور میدم....سعی میکنم که بهش بفهمونم ازش بعیده و ارزشش رو با اینجور عصبی شدنش و توهین کردنش میاره پایین...الهه جان چکار داری هم کلامش بشی...وقتی خودش ببینه که دیگه با حرفاش نمیتونه تو رو عصبی کنه....خودش دست بر میداره..اخه دختر خوب چرا نقطه ضعف میدی دستش....؟؟
خورشید خانوم این پیشنهاد و نحوه رفتار شما همیشه و در همه آدمها جواب نمیده .خب شما که گله میکنید . تو عصبانیت جوابشون رو نمیدین دیگه تو دعواهاتون توهین نمیکنن ؟ به عبارتی متوجه شدن که اینکارو دیگه تکرار نکنن ؟
من که فکر نمیکنم .کافیه یکبار شما تو همون دعواها بصورت ناشناس یه حرفی که شاید توهین هم نباشه به خانواده شون بزنید .مطمئنید ایشون هم مثل شما رفتار میکنن ؟
من در مورد شما نمیدونم اما آدمها با هم فرق میکنن .خودم تجربه کردم که میگم .زیادی خوب بودن هم خوب نیست .امروز میگن بالای چشمت ابرو ست اگه جواب ندی فردا میگن ابروت چه زشته ،پس فرداش میگن ابرو نداشتی بهتر بود و به همین ترتیب هیچ چیزی از شما باقی نمیمونه و قضیه به همین جا هم ختم نمیشه ....
توجه کنید به این جمله : نیکی چو از حد بگذرد ،نادان خیال بد کند ...