ببخشید من دخالت میکنم و این حرفارو اینجا میگم.ولی شاید مقبول افتاد.
ببینید من خودم رو میگم و حتمن این در مورد دوست شما شاید صدق نکنه.
من دختری رو میبینم و ظاهرش برام مقبوله.میگم یه مدت زمان بدم تا اخلاقش و رفتارشو بهتر بشناسم.
بعد از یه مدت که یه ذره راحت تر میشیم و اون سردی و خشکی روزای اول از بین میره و ارتباط بیشتر میشه تازه طرف خود واقعیش میشه.البته در این مدت اگه خانوم نپسنده که میپیچونتت و این لقب منطق و عملکرد منطقی میگیره.
ولی اگه بمونه خودشو تو لباس عروسی تصور کرده.حالا کافیه شما ببینی ایشون رفتارایی دارن که باهاشون سازگار نیستی و نمیتونی به مدت طولانی در رابطه ای مثل ازدواج تحمل کنی.اینجاس که بدبخت میشی.کارت میشه نامردی و بازی با احساسا ت دختر مردم.حالا شما باشی چیکار میکنی؟میشینی منطقی به طرف میگی؟من اینکارو کردمو خیلی بده.یعنی جواب نمیده.الان کسی هست که من بهشون منطقی گفتم ما به درد هم نمیخوریم.ولی هنوز بعد یکسال رها نکردن.
نمیشه آدم مستقیم چیزای رو که ناخوشاینده به طرف مقابل بگه.
الان وضعیت جامعه ما فرق کرده و متاسفانه نمیشه فهمید تو کسی رو که انتخاب میکنه واقعا برا خودت میخوادت؟برا موقعیتته؟برا شرایطته؟برا اینه که فک میکنه سنش داره میره بالا؟برا چیه و این واقعا خیلی بده.البته اینا دغدغه های مردونس و من راجع به دغدغه های زنونه خیلی اطلاعات ندارم.
خلاصه اینکه اگه طرف دلش با شما باشه خودش تماس میگیره...اونجاس که کار شما اینه که بفهمی چقدر جدیه در رابطه با ادامه دادن.








علاقه مندی ها (Bookmarks)