تردید بسیار زیاد !!!

[امیر مسعود]

سلام وقت همه دوستان بخیر

دوستان خوب راهنمایی کردن منم یه سری نکات عرض میکنم امیدوارم به کارتون بیاد.

شما دو نفر به لحاظ شرایط سنی مناسب هم هستید ایشون 21 سالشه و بایستی به همین نسبت هم از ایشون انتظار داشت همون طور که کسی هم از شما انتظار نداره پختگی یه پسر 30 ساله رو داشته باشید.

حالا یه بار دلایل تردید شما رو با هم بررسی میکنیم.
موضوع اشتغال :این موضوع اشتغال از اون مواردی که خیلی از دخترا نمیدونن چرا دوست دارن شاغل باشن و بازم خیلی از آقایون نمیدونن چرا این موضوع و عدم اشتغال خانمشون اینقدر براشون مهمه و شده براشون یه معیار.

شما اگه خواستگاری یه دختری بری که تا لنگ ظهر میخوابه سر صحبت باز میکنی میگه من میخام شاغل باشما ، مخالفتی با این موضوع ندارید؟ بدون اینکه دلیل محکی برای این کار داشته باشه.
حالا وقتی که پسر با این موضوع مخالفت کنه دو حالت داره
یا اینقدر بی فکر و مغروره که پیش خودش کوتاه اومدن از این موضوع رو برا خودش شکست و کسر شان میدونه و مجبور میشه سر حرف خودش وایسه.
یا نه لجبازنیست بهتر بگم ساده و بی آلایشه و سر این موضوع کوتاه میاد.
منظور اینکه که تعداد زیادی از دخترا دلیل و انگیزه محکمی برای این موضوع اشتغال ندارن و چون یه جورایی مد شده همه بپرسن اینا هم میپرسن.
میخام بگم کوتاه اومدن ایشون میتونه همین باشه که فعلا انگیزه محکمی برای اشتغال نداشته و حداقل میشه نتیجه گرفت ایشون تو موضوعات انعطاف داره و مثل گروه اول لجباز نیست.

حالا شما میترسی که مبادا در آینده ایشون پشیمون بشه و بخاد کار کنه.

سوال من اینه شما اگه با یه دختر 24 ساله ازدواج کنی مطمئنی که بعد 2 -3 سال نظرش عوض نمیشه؟ البته من هم قبول دارم که دختر 24 ساله بیشتر از یه دختر 21 ساله جوانب موضوع رو در نظر میگیره و به نظرش اطمینان بیشتری هست ولی بازم ممکنه وقتی چند سال بگذره بخاد شاغل باشه.

شما دوست داری با دختری ازدواج کنی که خودشم علاقه ای به کار کردن نداشته باشه یا اگه بخاطر شما کوتاه بیاد و هیچ وقتم شاغل نشه مشکلی نیست؟
اگه فکر میکنی خانمت شاغل بشه فرسوده میشه حتما باید دختری رو بگیری که اصلا علاقه به شاغل شدن نداشته باشه و گرنه اگه ذوق کار کردن داشته باشه و به خاطر شما قیدشو بزنه در آینده مطمئن باش دچار یاس و کسالت روح میشه. یعنی عکس اون چیزی که فکر میکردی و زندگیت خراب میشه.


چرا دوست نداری خانمت شاغل باشه؟ دلیل محکمی براش داری؟ یا نه بی دلیل خودتو محدود کردی؟
مگه همه این خانمایی که کار میکنن دلیلش اینه که شوهرشون از پس مخارج زندگی بر نمیان؟

نتیجه اینکه اول موضوغ اشتغال رو تو ذهنت خودت حلش کن و اگه واقعا دیدی که نمیتونی با یه خانم شاغل کنار بیای حتما با دختری ازدواج کن که ذوق کار کردن نداشته باشه.

موضوع بعدی اینکه دختر خانم تو این دوره آشنایی زود وارد فاز احساسات شده. و مهمتر اینکه به نتیجه و جمع بندی رسیده.
چون بی تجربست وبی سیاست، سریع رسیده ته خطو داره میگه منکه قطعا نظرم مثبته این علاوه بر این که ممکنه دلزدگی شما رو در پی داشته باشه باعث ایجاد اضطراب و همچنینن عذاب وجدان از اینکه طرف مقابل ممکنه چه آسیبی ببینه در شما شده .

پیش خودت میگی بابا اینکه نظرش اوکی اوکیه من برم فکرامو بکنم ببینم اینو میخام یا نه. میخام بگم ممکنه اون عطش رسیدن بهشو به دلیلی که عرض کردم تا حدودی از دست دادی.
و از طرفی هم چون طرف مقابل به نتیجه رسیده شما تحت فشار قرار میگیری که به جمع بندی برسی. از این بابت دچار ترس و اضطراب میشی که تا حدیشم طبیعیه.

میخام بگم نگران نباش به خاطر ترست یه گزینه ای رو که فکر میکنی شرایط اولیه اش مناسبه رو از دست نده. برای اینکه از این فاز احساساتم کمی خارج بشید با توجه به اینکه میگی شرایط خوبی داره موضوع رو به صورت رسمی و با خانواده جلو ببر.

این قاعده بازیه که شما با هم دوره آشنایی داشته باشید و برید و بیاید و ببینید مناسب هم هستید یا نه. اگه متوجه شدید مناسب هم نیستید کنار بکشید و هیچ کدوم از دو طرفم نباید اعتراضی به این تصمیم داشته باشه.

موضوع بعدی شما برای اینکه بتونید تصمیم درستی بگیرید حتما باید از نظر دیگران و یه مشاوره خانواده استفاده کنید
اینکه رفتید و از خواهرتون کمک گرفتید هم خیلی خوبه اما
اولا باید دید با چه نگرش و ادبیاتی از خواهرتون خواستید که به شما در این موضوع کمک کنه

نظرشو خواستید که بگه، یا نه گفتید بیا ببین تاییدش میکنی یا نه؟

اگه که حالت اوله به شما یه سری نقاط قوت و ضعف رو گفته و باید شما از برایندش نتیجه بگیری
ولی اگه حالت دوم باشه دیگه نظرش همراه میشه با پذیرفتن یه مسولیت سنگین. و معمولا تو اکثر مواقع چون طرفو از قبل نمیشناسن و با عنایت به روحیه محافظه کارانه ای که ما ایرانیا داریم رای منفی میدن.
مضاف بر این تو بعضی از خانواده ها خواهر و مادر ،خودشون رو محق میدونن که برا پسر خانواده خودشون دختر پیدا کنن حالا اگه خواهر شما هم همچین شخصیتی داشته باشه که اصلا نمیتونی رو نظرش حساب باز کنی.

میخام بگم اولا خودت باید مسولیت این انتخاب رو گردن بگیری ودوم اینکه توان اینو داشته باشی که نظراتی که دیگران میدن رو آنالیز کنی و تصمیم بگیری. و سوم اینکه از شخص خبره مشورت بگیری با هم پاشید برید چند تا مرکز مشاوره و نظر اونا ببین چیه.
اگه دوست داشتی بیا معیارهایی که برا ازدواج داشتی رو بگو و از نظر دوستان هم استفاده کن.

موضوع دیگه ای که باز خیلی مهمه همین حرف شما بود که گفتید نظر مثبت خانواده برام خیلی مهمه چون حوصله دردسرای بعدشو ندارم
به نظرم این از موضاعات قبلم مهمترکه باید بهش پرداخته بشه. دوست داشتی بیا همین موضوع رو یه مقدار بازش کن و توضیح بده.

موفق باشید.