احساس گناه و پشیمانی

[star_galaxy]

سلام دوست عزیز

واقعا خیلی خوانا و با اصول نگارشی درست، متنتون رو نوشتید.من کلا تاپیک ها و پست های طولانی رو نمیخونم ولی نحوه نگارش شما باعث شد که الآن این کارو بکنم.


من احساس شمارو کاملا درک می کنم چون خودم هم دچار خودسرزنش گری افراطی تو بعضی مواقع میشم و ممکنه خودمو بارها و مدتهای طولانی بابت یه اشتباه سرزنش بکنم.


الآن میدونم که شما دچار همین حس خودسرزنش گری شدین.هر چقدر هم ما بگیم اشکالی نداره یه اشتباهی بوده و... شاید شمارو آروم نکنه ولی میتونم بگم تنها گذشت زمان هست که باعث میشه حال شما به مرور بهتر بشه.

نمیخوام کار شمارو توجیه یا ترویج کنم ولی صادقانه میگم که شما در مقایسه با خیلی از جوونها خیلی هم آدم با وجدان و با اراده ای هستید، وقتی این همه خودتونو بابت اون قضیه مقصر می دونید این نشون دهنده ذات درست شما است.


ما که معصوم نیستیم، ممکنه دچار اشتباه بشیم مثل همین اشتباه شما ولی مهم اینه که ازش درس بگیریم و دیگه اون اشتباه و اشتباهات مشابهش رو مرتکب نشیم.شاید اگه اون اتفاق و برخورد اون آقا با شما رخ نمی داد شما دست از این اشتباهتون برنمیداشتید.

پس زیاد به خودتون سخت نگیرید(میدونم حرف زدن در این مورد راحته و عمل کردن بسی سخت) و فقط به چشم یه تجربه که به بالغ شدن شما کمک کرد بهش نگاه کنید.


حالا یه سری چیزای بیربط به این تاپیک هم خدمت آقای محمدرضا خان بگم:من تو تاپیک صندلی داغ نظر گذاشتم و شما فرمودین باید تو تاپیک در حاشیه صندلی داغ، این پست رو میذاشتم، بله من این مساله رو میدونستم ولی از اونجاییکه خودم تا حالا اون تاپیک رو نخوندم احساس کردم بقیه هم زیاد نمیخونن (خداییش اون تاپیک زیاد جالب نیستش) ،همین کلمه در حاشیه باعث میشه اون تاپیک به حاشیه بره.در ضمن من فقط به جسارت آقای نجار آفرین گفتم،نگفتم که خودم هم آدم جسوری هستم و همونطور هم که گفتم سرم این روزا شلوغه و نمی تونم بیام جسارتم رو تو صندلی داغ نشون بدم



یه چیزی هم برای من هیچ وقت حل نشده و الآن شما باز باعث شدین بهش فکر کنم، اونم قضیه از هر دستی بدی از همون دست میگیری هستش که من می تونم برای شما مثالهای متعددی از اطرافیانم بزنم که از همون دست نگرفتن و فردی با گذشته پاک نصیب فردی با گذشته بد شده و برعکس.به نظرم اینا فقط شعاره واسه دل خوش شدن ماها، در حالیکه اگه واقع بین باشیم متوجه میشیم این دنیا خیلی چیزاش عادلانه نیست(حالا تو هر زمینه ای نه فقط بحث پاکی و ناپاکی) و چاره ای هم جز قبول کردن این زندگی نیس و نمی تونیم همه بی عدالتی ها رو از توش محو کنیم.


ببخشید آقای محمد رضا خان که با نظر شما مخالفت کردم فقط خواستم یه کوچولو اشاره ای کرده باشم و نیازی هم نیس شما به زحمت بیفتید و منو توجیه بکنید، چون خیلی بحثای این چنینی تو دانشگاه یا تو جمع فامیلا و دوستان پیش اومده و من همچنان توجیه نشدم و معتقدم که زندگی شاید قشنگ باشه ولی لزوما همیشه عالانه نیست.

شب همگی خوش

ممنوم از شما. واقعا هر یک از دوستان که این متن بلند رو میخونن لطف میکنن و حوصله به خرج میدن.


هر موقع یاد اون اتفاق میافتم، همه جزئیات اون واقعه ، حتی چندین برابر بیشتر از مدت زمان اون اتفاق ذهنمو مشغول خودش میکنه. اخلاق و رفتار اون مرد یه نفرت جاودانه رو تو دلم کاشته ولی بعد از اون شب فهمیدم واقعا خدا چقدر بنده هاشو دوست داره، حتی بنده های خطاکارشو. بعدها که همه اون چند شب رو به خاطر میاوردم، میفهمیدم خدا چقدر مهربونه که به وسیله اون مرد یه تلنگر محکمی زد تا حواسم بیاد سر جاش که به چه کار احمقانه ای ادامه میدم. شاید اصلا همین روال ادامه پیدا میکرد اصلا راه برگشتی نداشتیم. از بابت اون مرد رو باید فرشته ای پنداشت که بنده ای رو نذاشته تو چاه بیوفته. شاید اتفاقی بدتر می افتاد و همه عالم و آدم خبردار میشدن.