سلام پست دوم شما نشون میده نصف راه رو رفتی همین که صادقانه مشکلاتی که مربوط به خودته رو داری میگی یعنی اونها رو شناختی.این قدم اول ومهم در ه تغییری چون صورت مساله مشخصه.


برای تغییر خودت اولا احتیاج به صبوری داری.دوم باید با خودت در اشتی باشی همانطور که هستی خودت رو بپذیر.وقتی یکی دوبار تمرین کنی و از تصمیات آنی و احساسی خودداری کنی کم کم این تبدیل به عادت میشه.اینکه دوست داری بهترین باشی خودش باعث میشه از خودت ناراضی باشی ودچار وسواس واحساسات آزار دهنده بشی.

هر چه تمرین کنی ومهارتهای ارتباطیت رو تقویت کنی راحتتر میتونی حرف دلت رو بزنی وکمتر عصبی میشی.

بنابراین فعلا برای خروج از حالت بد تمام خواسته ها ونگرانی ها ونارضایتی ها رو رها کن.چون اونقدر اونها رو با خودت تکرار کردی که ملکه ذهنت شدن ودیگه نیازی به حمل کردنشون نداری.الان نیاز به آرامش داری.

این تایپیک رو مطالعه کن


http://www.hamdardi.net/thread19883-3.html