مرسی از دوستای خوبم
آقای خاله قزی منتظر نظرتون بودم .
نمیتونم بگم هیچ کس با این پسر با جایی نمیرسه. این منم که باهاش به جایی نمیرسم! اگه 20 سالم بود با کمال میل براش صبر میکردم تا شرایطش بهتر بشه اما تو این سن نمیتونم به خانوادم معرفیش کنم. اخلاق و رفتار برام خیلی مهمه اما آدمی هم نیستم نظر دیگران برام مهم نباشه
آقای محمد رضای عزیز
قطعا اگه رابطه رو تموم کنم باز هم بهش فرصت میدم که برای رسیدن بهم تلاش کنه اما خیلی بدبینم. اگه همین الان هم کار خوبی پیدا کنه به نظرم تا رسیدن به یه شرایط معمولی برای ازدواج خیلی راه زیادی داره. آدمی هم نیست که روی کمک خانوادش بخواد حساب کنه. میتونم خیلی چیزا رو ساده تر بگیرم اما نمیخوم جلوی خانوادم سرشکسته بشم
شیدا جون
خوشحالم نظرتو و برام نوشتی
همین دو خطی که نوشتی یکی از مهم ترین چیزاییه که وقتی منطقی به رابطمون فک میکنم جلومو میگیره! نمیخوام بی انصاف باشم و بگم توی زندگیش هیچ پیشرفتی نداشته. تحصیلات خوبی داره و سربازیش هم تمومه . آدم اصلا تنبلی هم نبوده که مفت بخوره و بخوابه و کلا فعاله و کارای موقت هم داشته در حدی که خرج خودش دربیاد.
ولی عملا دو سال از زندگیشو هدر داده و هر دو داریم تاوان همون دو سالو پس میدم!
چیزی که بیشتر عصبانیم میکنه اینه که اگه همون بار اول رابطه رو جدی میگرفت حداقل چند ماه جلوتر بودیم اما کاهلی این مدتش برام قابل بخشش نیست... :(
تو رو خدا خودتونو بذارین جای من! فک کنین با یک نفر سر همه چیز تفاهم دارین راحته که ول کنین این آدمو؟؟؟ اسم نمیبرم اما تو همین تالار کم نیستن خانومایی که مشکل مالی ندارن و شرایط اقتصادی زندگیشون خوبه اما از اعتقادات اساسیشون گرفته تا کوچیکترین مسائل زندگی با هم مشکل دارن... بدجور سر دوراهی ام....
علاقه مندی ها (Bookmarks)