دوست خوبم اگر ناخواسته شما رو درک نکردیم ما رو ببخشید. اینجا هم همه متخصص نیستند. اکثر ماهایی که اینجاییم معمولا پیش تر مشکلی داشتیم و حالا همانطور که روزی دست یاری به سمتمان دراز شد و مورد لطف دوستان قرار گرفتیم، دوست داریم اگر ما هم کمکی ازمون بر میاد، دریغ نکنیم.
ولی من حس تون رو میفهمم. یعنی احساس مشابهتون رو تجربه کردم. خدارو شکر که منصرف شدین. و این خیلی خوبه که مایلید با روانشناس همگام بشید. اگر رنجی متحمل میشیم باید دنبال راهی برای رهایی از این رنج ها باشیم، نه رهایی از خودمون یا زندگی و اینجا لزوم مراجعه به روانشناس مطرح میشه.
باری حالا که شما به لطف خدا از این تصمیم منصرف شدید و میخواین به روانشناس مراجعه کنید، اینکه فرمودید نمیتونید مشکلتون رو به راحتی بیان کنید و ارتباط بگیرید ، این یک مسئله متفاوت از خودکشی شماست. و شاید دوستانی که در این باره نمیتونن به شما کمک کنند در اون زمینه بتونن همراهیتون کنن. من خودم مایل هستم در تاپیکتون شرکت کنم. لیکن نیاز هست تمرکزمون بر همون مسئله یعنی عدم توانایی شما در برقراری ارتباط با روانشناس باشه. بفهمیم چه احساسی دارید، چرا نمیتونید احساستون رو بیان کنید، چه فکری باعث میشه تصور کنید نمیتونید صحبتتون رو منتقل کنید و ...
اتفاقا مشکل خیلی ها هم هست. اگر یک تاپیک بزنید شاید همه بتونن استفاده ببرن.
علاقه مندی ها (Bookmarks)