شوهرم به فکر دوست دخترشه

[mohamad.reza164]

سلام خانوم

به همدردی خوش اومدین

اول از همه پیشاپیش قدم نورسیده رو خدمت شما و همسرتون تبریک بگم.

شانس آوردین جدیدالورود هستین، وگرنه کل تالار رو باید شیرینی میدادین

----------------------------

خانوم محترم اگر بخواهیم از منظر بی طرف به قضیه نگاه کنیم، چقدر شما از خودتون مطمئن هستین؟

منظورم اینه که همسر خوبی بودین که شوهرتون دلش نخواهد از پیش شما تکون بخوره؟


بگذریم که در دوران عقد و قبل از عقد و بعد از عقد یکسری اشتباه ها از جانب هر دوی شما صورت گرفته، ولی شما که زندگی با همچین آدمی رو پذیرفتین، چهار سال فرصت داشتین، تا خودتون رو تو دل همسرتون بنشانید.


چقدر رسم و رسوم شوهر داری بلدین؟ زندگی تون چقدر مهربانانه و عاشقانه است؟


یه نکته مهم هست که از جانب یکی از دوستان نقل میکنم:

دل وقتی تنها میشه یهو زور دار میشه و آدمو مجبور به هر کاری میکنه.

شوهر شما تو خلوت و تنهایی خودش یه لحظه به اون سمت کشیده شده.

مهمترین سوال اینه که با وجود پدر شدن، چرا احساس تنهایی کرده؟

سوال دوم اینه که همیشه مشاور ها میگن، زیاد تجسس نکنید! چرا جستجو کردین ؟

سوال سوم اینه که، آدمها دوست دارن از حال و روز افراد با خبر باشن. مثلا من یه دوستی ( البته هم جنس) داشتم که متاسفانه به خاطر یکسری از کم لطفی های ایشون، فرصت حضور در کنارشون از من سلب شده. ولی هر وقت دلم براش تنگ بشه، یه سرچی ازش میکنم تا از حالش با خبر بشم. آخه هر چی باشه یه بخشی از گذشته من با ایشون رقم خورده. شاید هیچ وقت دلم نخواهد با ایشون ارتباط مجدد برقرار کنم، ولی گاهی دوست دارم بدونم چیکار میکنه؟ موفقه؟ خوشبخته؟

میزان وفاداری و خیانت همسرتون رو تو چیزهای دیگه جستجو کنید!

شاید الان همسرتون دوست داشته باشه، برید کنارش و براش همدم باشید، ازش بپرسید مگه من چیزی برات کم گذاشتم، یا اینکه برات اتفاقی افتاده؟ از چیزی تو زندگی ات ناراحتی؟


آخه مردا برای اینکه حتی لحظه ای از اتفاقات بحرانی زندگی اشون فاصه بگیرن، به دنبال آفرینش لحظاتی میرن که از اون فضا های بحرانی فاصله بگیرن!


یکم برامون از خوبی های همسرتون بگید؟ یک برامون از کیفیت زندگی تون بگید.

[مامان کوچولو]

دوست عزیرم ممنون از خوشامد گوییتون
وممنون از اینکه جواب دادید
راستش درمورد زندگیم بخوام بگم ، ماهیچی کم نداشتیم.اون دوسال اول یعنی سال اول نامزدی و سال اول زندگی مشترکمون من خیلی اذیت شدم.چون شوهرم البته به اصرار و کنجکاوی های خودم خیلی درمورد اکن دختر باهام حرف زده.حتی از اون جلو من تعری کرده و تحسینش کرد.اون حرفا 2سال طول کشید تاواسم اهمیتشو از دست بده و سعی کنم دیگه نه خودمونه همسرمو بابتش ناراحت نکنم.من همه سعیمو کردم.اوایل گاهی بهم میگفت بهش محبت نمیکنم.اما بعد هیچی کم نداشت.اینو ممطمئنم. چون حتی دیشب که گفتم مگه چی کم داشتی که فکرت سمت اون رفته فقط گفت که من فکرم جز این خونه جایی نمیره.
تواین 2سال اخر زندگیمون عاااالی بود.جوری که میتونم بگم هیچی کم نداشت.من نه از محبت نه از رسیدگی به خونه نه اشپزی نه از اینکه سرحال و بانشاط باشم و نه از اینکه باظاهر مرتب جلوش باشم و ....خلاصه هیچی کم نذاشتم.
اصلا هم عادت به جست و جو تو گوشیشی نداشتم تا اینکه چند وقت پیش اتفاقی فیلم بدی که یکی از دوستاش که من به شدت لزش بدم میاد تو گوشیش دیدم.ااون موضوع رو باخودش درمیون گذاشتم و تقریبا حلش کردیم.اما من حساسیت پیداکردم و همش توگوشیش دنبال چیزبد میگشتم که اون صفحه اینترنت سرچ شده رو دیدم.
اول گفت خوب کردم که رفتم .گفت اصن رفتم که تو ببینی و ناراحت شی و دیگه سرگوشیم نری واسه چک کردن.اما بعد همش میگفت اشتباه فکر میکنی و من ذهنم جز سمت تو و بچم جایی نیس.اما من واقعا حس میکنم ...فرض شدم و اون بهم خیانت کرده