منم حرف رها رو تایید می کنم. کلا کلینیک های دانشگاه ها معمولا جاهای مناسبی هستند و حتی اگر امکان خدمات رسانی نداشته باشند می تونن مشاورهای خانواده و روان شناس های خوبی رو به شما معرفی کنند.
در ضمن حواستون باشه که کار مشاور با یکی دو جلسه تموم نمی شه. حواستون باشه که کار درمان رو تا انتها ادامه بدید و تنبلی نکنید.![]()








علاقه مندی ها (Bookmarks)