خیلی ممنون از وقتی که برای جواب دادن به مشکل من گذاشتید.نوشته اصلی توسط فکور
شوهر من و خواهر شوهرم تنها بچه های خانوادشون هستند.شوهرم از 15 سالگی که پدرش فوت کرده تمام مسولیت های زندگی خانواده اش را به تنهایی به دوش کشیده و مادرش به هیچ وجه خرید و مسعولیت های دیگر را نداشته.و این مدتی که ما ازدواج کردیم گاهی برای خرید های شخصیشان میروند سوپر مارکت و میوه فروشی که هر بار مادرشوهرم در مقابل شولرم کلی با شکوه و شکایت و ناله از پای دردش و سختی زیادش که این خرید ها را کرده دردودل میکند و این باعث ناراحتی من میشود.از لحاظ مالی مادرشوهرم بازنشسته است و همچنان هم مشغول به کار است و حقوق پدرشوهرم را هم کاملا برای دخترش پس انداز میکند و در واقع از 3 جا حقوق میگیرند و هیچ نیاز مالی ندارند.با وجود انکه راحت می توانند با آژانس رفت و آمد کنند یا سرویس مدرسه بگیرند به شوهرم زنگ میزنند که دنبالشون بره و برسونتشون و از سر کار برگردونتش.از طرفی شوهرم هم نیاز به ماشین دارد و عملا نمیتوانیم ماشین را بفروشیم چون سرمایه ای برای خرید خانه هم نداریم.
وقتی به شوهرم دررابطه با رفتار زشتی که با خواهرش در حضور من میکند می گویم و از ناراحتیم میگویم فقط سکوت میکند و هیچیز نمیگوید ولی بار دیگر به یک شکل دیگر انرا انجام میدهد.مثلا میگویم تو لیوان مشترک با خواهرت نوشابه نخور پای سفره دفعه دیگه تو لیوان مشترک اب نمیخوره ولی قاشق تو دهنی خواهرش و استفاده میکنه و من بارها ناراحتیمو از اینکه دلم نمیخواهد شوهرم جای دهن کسی جز من را بخورد گفته ام.بارها بهش گفته ام که وقتی با من سرد برخورد میکنی و با خواهرت صمیمی برخورد میکنی خیلی احساس کمبود میکنم ولی او میگوید که من از وقتی ازدواج کرده ام احساس عذاب وجدانم نسبت به ان دو که تنها هستند خیلی بیشتر شده است و تو من را داری ولی ان ها کسی را ندارند و اگر خواهرم ازدواج کند وضعیت فرق میکند.خواهر شوهرم به محضی که شوهر مرا میبیند مثل بچه های دو ساله با او صحبت میکند و صدایش را بچگانه میکند و شوهرم هم همش به من میگوید او خیلی بچه است ولی من یک دختر 18 ساله که اندامی کاملا زنانه حتی زنانه تر از من دارد میبینم چون من بعد از ازدواج هم ظاهرم به خواست شوهرم مثل زمان مجردی و دختری هایم است. مادر شوهرم با مبالغه کردن راجب تنهایی خودش و دخترش و غذا نخوردن دخترش از دوری برادرش و گریه دخترش در نبود برادرش و با بچه جلوه دادن دختر 18 ساله که وقتی تنها است از من و شوهرم میخواهد برویم و برایش غذا گرم کنیم و تنها نماند و گفتن اینکه دختر بیچارم با اتوبوس رفته مدرسه امروز،دختر طفلکم پیاده میرود کلاس و... کلی مظلوم نمایی میکند و احساس عذاب وجدان شوهرم را بیشتر میکند و در مقابل به من میگوید خدا شانس بدهد پسرم که برای ما این کارها را نمیکرد ،من پیشونیم سیاهه که پسرم قدرم و نمیدونه و... در حضور شوهرم باعث میشود شوهرم به من بگوید تو که هیچ کمبودی نداری چون من را داری ولی ان ها هیچ کس را ندارند.
مادرشوهر من زن بسیار با سیاستیست و رفتارش در تنهایی و نبود شوهرم با من و در مقابل شوهرم بسیار فرق میکند و در تنهایی بسیار نیش و کنایه میزند.
مثلا برنامه سفر ریخته بودند و من تمایلی نداشتم و مخالفت کردم مادرشوهرم گفت تو میخواهی بین دو فامیل را بهم بزنی و باعث جداییشان شوی.
در حضور جمع فامیل ها و زمانی که شوهرم در مجلس حضور نداشت با تشر میگفت چرا بچه نمیاری و من گفتم هنوز زوده ما دو ماه است ازدواج کردیم و گفت کی گفته زوده ،نسل ما باید ادامه پیدا کند چون همین یک پسر را داریم.
برای کمک به شروع کار شوهرم مقداری از طلاهایش را به او داده و این را همیشه به من میگوید که من طلاهایم را به پسرم دادم.درصورتی که این زمانی بوده که من اصلا در زندگی ان ها نبودم و منتی سر من نباید باشد.
جلوی من به دختر خاله شوهرم گفت لباس های کوچک بچه ات را نگهدار تا من همه را برای بچه پسرم ببرم.و این خیلی مرا ناراحت کرد که میخواهد لباس کهنه دیگران را برای بچه نیامده ما جمع کند و من به دختر خاله شوهرم گفتم این لباس ها را یادگاری برای بچه تان نگه دارین و او هم با شوق گفت اره میخواهم همینکار کنم و مادرشوهرم به من گفت چرا کار مرا خراب میکنی با این حرف.
بارها لباس ها و ظرف ها و وسایل کهنه و بدرد نخورشان را به من میدهد که خیلی احساس تحقیر شدن میکنم.مثلا وقتی همه با هم میرویم خرید و من به شوهرم میگویم فلان ظرف را بخریم برای خانه وسط بحث ما میگوید نمیخواد بخرین خودم تو خونه دارم میدم بهتون.
من به دلم مونده که تنها با شوهرم به مهمونی برم چون ان ها در همه جا با ما میان و گاهی که من با شوهرم یواش با هم صحبت میکنیم همش وسط حرف ما میپرد و میپرسد چز گفتین.نمیدونم با این دو مزاحم در زندگیم چیکار کنم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)