باتشکر از توصیه های خوب مدیر همدردی
خانم دلسای عزیز
هر انسانی در وجودش، نیروها، انرژی ها و استعدادهایی داره که اگه شرایط مناسب براش فراهم بشه این نیروها بطور طبیعی رشد می کنند.
این شرایط مناسب چه چیزهایی هستند؟
محبت و گرمی صادقانه، امنیت، حمایت مهربانانه، آزادی نسبی، کمک و راهنمایی و تشویق
اگه این شرایط فراهم بود، کودک احساس ایمنی و آرامش می کند و احساسات و علایق و استعدادهایش را رشد و پرورش می دهد
اما
تحقیر،
زور و فشار،
بی توجهی و نداشتن محبت صادقانه (بچه ها فرق ابراز احساسات واقعی با ابراز علاقه غیر واقعی را می فهمند)
تبعیض،
محیط نا ایمن (کتک زدن، دعوای والدین با هم در حضور کودک، دعوا و داد و بیداد بر سر کودک به خاطر اشتباهات بی اهمیت، عادت یکی از والدین یا هردو به فریاد زدن هنگام عصبانیت حتی با دیگران...)
سختگیری بیش از حد و اندازه
ایراد و انتقاد و بهانه جویی بی مورد (مثلا مادر به دلیل دیگری ناراحت است، از کودک بهانه جویی می کند)
زیادی از بچه مواظبت و حمایت کردن
اینها و عواملی مثل این ، مانع رشد طبیعی کودک می شود
و کودک دچار اضطراب و ترس شدید می شود.
و بجای آنکه مثل سایر کودکان وقت و انرژی اش را صرف پرورش استعدادهای خود کند در حالت دفاعی قرار می گیرد
و انرژی هایش را صرف تسکین و خواباندن اضطراب و دلهره خود میکند.
و این آغاز درام زندگی اوست..............
[/quote]
تجربه تلخ نداشتن اعتماد به نفس و داشتن وابستگی شدید رو در افراد بزرگسال زیادی میتونید ببینید که گذشته ای مثل الان کودک شما داشته اند.
توی همین سایت همدردی افرادی هستند که تلاش می کنند آسیب های زمان کودکی را که موجب شخصیت وابسته و مهرطلب در آنها شده است ، با کمک روانشناسان و مشاوره ها درمان کنند و اینکار خیلی سخته
بچه ای که کتک می خورد، یا سرش داد و فریاد می کنند و مدام او را سرزنش میکنند، کنترل درونیش توسعه پیدا نمی کند.
او به افراد دیگر نگاه می کند تا به او بگویند که راست و غلط چیست.
شخصیتش وابسته می شود
برای کنترل خشم خود در این سایت مطالب خوبی هست
حتما مطالعه کنید
زدن یک کودک راه درست را به او نمی آموزد.
چیکار میکنه؟
فقط به او می آموزد که احساس بدی نسبت به خود داشته باشد و عزت نفس او پایین بیاید.
می دانید عزت نفس پایین می تواند تا آخر عمر همراه کودک باشد؟
با برخوردهای خشن حتی اگر کودک با این روش تسلیم شود، آسیب های روانی بدی را در بچه ایجاد می کند
مراقب آنچه که می گویید هم باشید. معنی کلمات می تواند به اندازه کتک زدن، به آنها آسیب برساند.
مثبت برخورد کنیم و مثبت سخن بگوییم.
مثلاْ اگر به محض ورود به خانه متوجه شدیم که کودک ، اسباب بازی هایش را وسط پذیرای پهن کرده است ، به جای گفتن « بیا این آشغال ها رو جمع کن » ،
به او بگوییم : « بیا اسباب بازی های قشنگت رو از رو زمین بردار و بذار تو اتاقت تا خراب نشه و ... »
با صبر و حوصله به پرسش های کودک خود پاسخ دهیم ، هر چند که پرسش های او تکراری ، پیش پا افتاده و زیاد از حد باشد.
اگر او را در قبال پرسش ناچیزش مسخره کنیم ، او به شدت آسیب خواهد دید.
عیب های کودک را در فاصله ی زمانی و در ضمن بیان نقاط مثبتش ، به او بگیم تا احساس بی شخصیتی نکنه و تصور نکنه ما او را دوست نداریم.
عدم امنیت باعث میشه کودک دچار اضطراب و ترس شدید شود.
او از فردی که به او پرخاش می کنه و او رو تهدید میکنه، می ترسه و بنابراین سعی میکنه خود را در حمایت قویترین فرد محیط قرار بده و خود را به او بچسباند تا از آزار او و سایرین در امان باشد
[/quote]
کودکانی که مرتب از سوی والدین و اعضای خانواده شان مورد انتقاد، سرزنش و تمسخر قرار می گیرند
دچار ضعف، ناتوانی، کمبود اعتماد به نفس و شرمساری و خجالت می شوند
ريشه اکثر موارد خجالت و گوشه گيري کودکان پيوند عاطفي ناامن آنها با والدین است
کودک بايد اطمينان داشته باشد كه شما او را همانطور كه هست، دوست داريد.
همين كه فرزندتان را در آغوش بگيريد، نشان ميدهد او با همان ويژگيهايش شايسته دوست داشتن شماست.
محبت شما به فرزندتان به او اعتماد به نفس ميدهد.
زمانی که کودک تابع بزرگترها باشد و نظارت شدیدی بر کارهای او شود،
باعث احساس ناتوانی در داشتن استقلال و تصمیم گیری های شخصی می شود
کودکان باید آنچه را که هستند، بپذیرند و احساس خوبی نسبت به خودشان داشته باشند
تا با رسیدن به اعتماد به نفس مطلوب به فرد بهتر و ایدهآلتری تبدیل شوند
کودکی که احساس امنیت و آرامش نمی کند، از همصحبتی با دیگران دوری می کند.
زودرنجی هم حاکی اززخمی روحی است. کودک باید بانک عاطفی اش پر باشد به جای آنکه مدام مورد سرزنش قرار گیرد.
کودکی که والدين بسيار کنترل کننده، حمايت گر و مداخله گر دارد، بر خلاف بچه های سالم ناظر و تماشاچي يا مردد است.
او تمايل به بازي کردن با همسالان خود را دارد
ولي بدليل اضطراب اجتماعي از درگير شدن و شراکت خودداري کرده و در گوشه اي فقط نظاره گر بازي ديگر کودکان مي شود
و به اصطلاح در اطراف آنها مي پلکد.
از مشاوران خوب کمک بخواهید.
سعی کنید کمال گرایی و برتری طلبی خود را رفع کنید و انتظارات کمال گرایانه از کودک خود نداشته باشید.
کودکان صاف و پاک به دنیا می آیند و این ما هستیم که با رفتارمان آنها را شکوفا می کنیم یا دچار مشکلات.









علاقه مندی ها (Bookmarks)