در آستانه جدایی هستم برای التیام دردهایم چه کنم؟

[روژینا]

دوستان عزیز ممنون از پاسختون
آقا بهزاد نه من نه خونوادم هیچ بدی در حقش نکردیم اون خیلی بچگانه رفتار میکنه توی پیاماش مرتب از پدرم بد میگه همه حرفاش از روی هیاجانات آنی و زودگذره
حرفاش همخو.نی نداره ازین شاخه به اون شاخه میپره و این منو نابود میکنه نمیدونم کدوم حرفشو باور کنم اومدنشم توی محل کارم خیلی زننده س
همونوقتی که من دارم میرم مدرسه دقیقا جلوی در مدرسه بوق میزنه شیشه رو پایین میکشه بیا کارت دارم جلوی شاگردام داد میزنه
ازش خواهش کردم جلوی مدرسه نیاد توی اینشرایط نمیشه حرف زد حرف حرف خودشه اون نمیخواد مشکلو حل کنه اون از نظر خودش داره بهم لطف میکنه
و در قبال این لطفش من باید دور همه رو خط بکشم نمیخواد به حرفام گوش کنه چه برسه به اینکه بخوام براش شرط بذارم
روی رفتار پدرمم میدونم افراطیه ولی کاری ازم برنمیاد


حرفای پدرمو حرفای شوهرمو اینجا میذارم دوست دارم نظرتونو بدونم
پدرم میگن: مگه چندبار دنیا میای و چند بار حق زندگی کردن داری به چه قیمت میخوای این زندگی رو نگه داری حال و روزتو ببین اینهمه اضطراب و نگرانی به چه قیمت بابت چه گناهی داری سختی میکشی تو الان اوج جوانی و شور نشاطی چرا باید افسرده باشی بچه دار نشدنت در اراده تو نیست کار خداست باید باهاش کنار بیای خودت میدونی این آدم از پسش برنمیاد اینو ضعف تو میبینه و فکر میکنه با بودنت داری بهش ظلم میکنی پس به خودش اجازه ی هر کاری رو میده یک سال تحمل کن بخاطر حرف مردم بقیه عمرتو تلف نکن بهت قول میدم آرامشتو بدست میاری منم نمیذارم آب توی دلت تکون بخوره برا خودت زندگی کن با این آدم هیچ آینده ای نداری جز سرشکستگی من صلاحتو میخوام شاید الان بگی پدرم داره بجام تصمیم میگیره بهت قول میدم چند وقت دیگه به حرفم میرسی و میبینی زندگی اونقدرام تلخ و آزار دهنده نیست
من اگه میدونستم یک درصد امکان اصلاحش هست هیچوقت بهت نمیگفتم ازش دل بکن اخلاق و رفتارش چیزی نیست که به این راحتیا تغییر بکنه حالا که مسئله بچه هم هست دیگه بدتر
از طرفی شوهرم میگه: پدرت در حق من بزرگی نکرده همه زندگیا دعوا داره بابات فک میکنه من مثل شاگرداشم یه جوری باهام حرف میزنه انگار خطایی ازم سرزده کسی حق نداره زنمو ازم بگیره من دوستت دارم هیچوقت طلاقت نمیدم بهت قول میدم پشیمون نمیشی برات جبران میکنم از خونوادت دست بکش بیا پیش من ببین دنیا رو به پات میریزم جای همشونو برات پر میکنم اگه دیر بشه ازم گله نکن اگه دیر بشه ازت سرد میشم و خیلی زود میرم و دیگه دستت بهم نمیرسه و اونوقته که پشیمونی فایده نداره...................
نظر خودم: من شوهرمو بینهایت دوست دارم دلم براش تنگ میشه و مطمئنم هیچوقت نمیتونم فراموشش کنم همه چیز و همه کس و همه جا منو یاد اون میندازه دارم از دوریش میمیرم
ولی میدونم اون خیلی خودخواهه رفتاراش بچه گانه و سطحیه مسئولیت پذیر نیست معنی تعهدو نمیدونه راحت میزنه زیر قولش و ککشم نمیگزه اینکه میگه پشیمونم موقتیه دوست داشتنش از سر عادته وگرنه دلبسته نیست بهم عادت کرده تو خونه تنهاست و جای خالیمو میبینه همینکه برگردمو چند وقت بگذره همه چی یادش میره بهش اعتماد ندارم فحاش و بددهنه بدتر میشه چون بهش برخورده بدجورم برخورده قبلا دورادور به خونوادم بی احترامی میکرد الان دیگه رو در رو منم نمیتونم تحمل کنم ، نمییتونم از پدر مادرمم بخوام بهش محبت کنن چون واقعا از چشمشون افتاده و محبت زوری هم که بدرد نمیخوره
مطمئنم اگه آزمایشیم بخوام برگردم دست از پا درازتر برمیگردم جای اولم
ولی دارم میمیرم از دلتنگی و خودشم خوب میدونه که چقد دوسش دارم ولی احساساتوباید بذارم کنار باید واقعیتو ببینم واقعیت شوهرم بدون اغراق همیناست و خودمم مثل پدرم معتقدم تغییر کردنش با کرام الکاتبینه