به نظر من قبل از اینکه به فکر حفظ زندگی با شوهرت باشی؛ بهتره به فکر حفظ جان و سلامت روح خودتم باشی. البته کسی نمیتونه اینجا به تو بگه که طلاق بگیر یا اینکه همه چیزو تحمل کن و برگرد به خونه و زندگیت، ولی من فکر نمیکنم به این راحتی ها بتونی زندگی عادیتو بکنی. مشکلاتی که شوهرت داره واقعا عمیقه و صبر و تحمل از طرف شما و درمان جدی از طرف روانپزشک نیاز داره. اگه در این مدت هم تونستی سلامتی روانی خودتو حفظ کنی، جدا جای تبریک داره که فکر میکنم اینم به دلیل ایمان قوی و توکل شما به خدا هستش....








علاقه مندی ها (Bookmarks)