سلام.ازتون ممنونم.میدونید ما تو همون مدت کم خیلی با هم در مورد مسائل مختلف صحبت کردیم به یه شناخت کلی در مورد هم رسیدیم .ولی کلا من با خودم درگیری دارم چون آدم مغروری بودم که برای هیچ پسری حاضر نبودم وقت بزارم . ولی حالا نمی تونم که براش وقت نزارم .دوست دارم که فراموشش کنم شاید راحت بشم ولی نمی تونم .تازه احساس میکنم من از اون منطقی تر باشم چون در مورد عشق و علاقه صحبت نمی کنم البته اونم غیر مستقیم در باره این مسائل صحبت میکنه.در کل با اینکه به نظرم آدم محترم وباهوشیه ولی با ملاقات وقتم گرفته میشه و ممکنه بهش و یا به هم عادت کنیم .و این ملاقات ها مانعی برای ادامه تحصیلم بشه . بعضی وقتا یه چیزایی میگه که حس میکنم منو برای ازدواج میخواد در هرصورت نمی دونم از اول شروع این ارتباطات غلطه یا نه ؟نمی خوام بازیچه باشم .