سلام
آقای اسی من از شما یه سوالی دارم که خوب در موردش فکر کنید و بعد جواب بدید.قبل از اینکه ایشون از قیافه خودش ایراد بگیره نظر شما در مورد ظاهرش چطور بود؟
این سوال رو به این خاطر پرسیدم که اگه یه خانم حتی اگه ظاهر خیلی معمولی داشته باشه ولی خیلی با اعتماد به نفس پیش همسرش بگه مثلا دوستم یا همکارم میگه قیافت خیلی دلشینه، این حرف کم کم تو ذهن آقا هم تثبیت میشه و آقا فکر میکنه همسرش واقعا خیلی زیباست و این مساله به خاطر همون اعتماد به نفسی هستش که خانم به خودش داره.برعکسش هم صادقه مثلا خانمی که وزنش نرماله یا فقط دو سه کیلو اضافه وزن داره اگه مدام پیش همسرش بگه من چاقم،کم کم آقا هم پیش خودش میگه آره واقعا همسرم چاقه ها.
یه خانم با ظاهر معمولی ولی با اعتماد به نفس بالا جذابیت بیشتری برای یه آقا داره تا یه خانم زیبا ولی فاقد اعتماد به نفس.
به همین خاطر توصیه میشه یه خانم هیچ وقت عیوب ظاهری خودش رو پیش همسرش مطرح نکنه.اگه عیب خیلی بارزی داره خب همسرش مسلما اون رو می بینه و نیاز به بازگو کردنش توسط خود خانم نیستش ولی خانم میتونه خیلی حرفه ای اون عیب رو اگه قابل برطرف کردن هست برطرف کنه بدون اینکه از اون عیب پیش همسرش صحبتی بکنه.
مشکل این خانم هم اینه که خیلی ساده و بی سیاست بوده و از ظاهر خودش پیش شما ایراد گرفته.
اگه شما قبل از اینکه ایشون از ظاهرخودش ایراد بگیره ،ظاهرش به دلتون نشسته بود که در این صورت با توجه به تناسب تو بقیه معیارها میتونید بهشون به عنوان یه کیس ازدواج نگاه بکنید و از همدیگه شناخت بیشتری پیدا بکنید.در مورد پر جمعیت بودن هم به نظر من پر جمعیت هم نیستن.در واقع خونواده هایی که بچه هاشون اکثرا دهه شصتی هستن تعداد اعضای اون خونواده معمولا در همین حده یا یکی دو نفر کمتر و بیشتر.خونواده های دهه هفتاد و هشتاد هستن که اکثرا یک یا دو فرزند دارند.
شما اگه تک فرزند بودن رو هم جز معیارهاتون قرار بدید، پیدا کردن فردی که تا حد زیادی نزدیک به معیارهاتون باشه و تک فرزند هم باشه و اون هم شمارو بپسنده کار خیلی سخت و زمانبریه که ممکنه باعث بشه ازدواجتون تا چندین سال به تاخیر بیفته.یکم در مورد این مساله دقت کنید.
اما اگه ایشون حتی قبل از اینکه از ظاهر خودشون ایراد بگیرن به دل شما ننشسته بودن به نظرم بهتره از این ازدواج منصرف بشید.
موفق باشی![]()







.

علاقه مندی ها (Bookmarks)