عزیزم به هیچوجه چون برای شما این تشخیص ها را دادند معنی نمیدهد که شما این مشکلات را به شکل حاد دارید و حتی اگر هم تمام این مشکلات را به شکل حاد داشتید باز هم اصلا و ابدا تمام مسائل و مشکلات ازدواجتون به خاطر شما نبوده و نیست.بعلاوه افسرده خویی با افسردگی داشتن خیلی فرق دارد.شما با ورزش و تحرک بیشتر و تمرین و استفاده از تکنیک های مختلف میتونید بر اینکه یک مقدار کم وابستگی و حالات افسرده دارید(که حتی ممکنه بعد از مشکلاتی که توی ازدواجت داشتی بوجود آمده باشند.)غلبه کنید.توی هر ازدواجی نهایتا 50 درصد مسئولیت با هر طرفه و اختلال وسواس داشتن شوهر شما هم اصلا و ابدا موضوع شخصی و کمی نیست که اگر بود باعث نمیشد از شما توقع اطاعت و حرف شنوی بی چون و چرا داشته باشند و انقدر مسائل را با دید سیاه مطلق و سفید مطلق نگاه کنند.به نظر من برخورد خودت و ایشان را با هم مقایسه کن و ببین برای ایشان تا چه حد حاضر هستی قدم توی زندگی برداری و ایشان چقدر قدم برمیدارند برای شما.شما وقتی متوجه اختلال همسرت شدی برخورد مثبت و سازنده ای داشتی و با اینکه موضوع کوچکی نبود باعث عقب کشیدن شما نشد و خوشحال هم نبودی بابت مشکل ایشان.ولی چیزی که شما از برخورد همسرت تعریف کردی نشان میدهد ایشان خیلی راحت تا یک نقطه ضعف در شما پیدا کرده اند ضربه زده اند.بعلاوه آدم صد در صد سالم از نظر روانشناختی وجود ندارد.همه ما مشکلات و عقده های روانی خود را داریم.خود شخص من حالات اضطراب و حتی کمی حالات وسواسی داشتم که با کمک مشاور و یک مقدار حواس جمعی خودم اجازه ندادم بزرگ شوند و مرتبا در حال تلاش برای کمرنگ تر کردن این حالاتم هستم.تا جایی که بعد از چهارسال جز در موارد واقعا استرس زا حالات وسواس و اضطرابم رفع شدند.همه ما مشکل داریم.مهم این هست که چه برخوردی با مشکل داشته باشیم و متاسفانه همسر شما برخورد سازنده ای ندارند و برعکس مخرب هم هست رفتارشون.حالا هم حق داری احساس بدی پیدا کنی ولی در نظر بگیر شوهر شما با این رفتارش در واقع سعی میکند توجه همه را از مشکل خودش منحرف کند.پس اعتماد به نفست را از دست نده و برخورد مثبت و سازنده داشته باش تا اثرات این مشکلات در شخصیت و رفتارت هر روز کمرنگ تر بشوند.در مورد ازدواجت هم باید همانطور که گفتم ببینی آیا شوهرت ارزش تلاش هایت را دارد؟تلاشهایت را درک میکند؟و در نهایت حاضر هست مثل تو تلاش کند؟اگر حاضر باشد دنبتل درمان برود و مشکل خودش را بپذیرد و از نقاط ضعف تو علیهت استفاده نکند میشود به زندگی با ایشان فکر کرد در غیر این صورت یا در جدال مداوم زندگی میکنید یا شما برای اندازه کردن خودت در خط قرمزهایی که ممکن هست روز به روز بیشتر شوند هر روز تحت فشار بیشتری قرار میگیرید.