سلام
من چند تا پیشنهاد دارم یکی از اقوام ما شرایط شمارو داشت اما با درایت خاصی تونست از این شرایط به ظاهر بد خیلی برای رشد خودش استفاده کنه:
1-در اولین فرصت ممکن اقدام کنید برای ادامه تحصیل از همین لحظه به چند دلیل
الف-خودتون رو در مسیر رشد قرار می دهید
ب-تایم کمتری را با خانواده همسر خود خواهید داشت
ج-بعد از گذشت چند سال خروجی خوبی از این سالها خواهید داشت
د-از همه مهمتر دیگه هی غصه نمیخوری....خیلی از غصه خوردن های ما از بیکاریه....باور کن
2-همونطور که خودتون هم گفتید خرج خونه با خانواده همسرتونه...این عالیه.....فوق العاده است
3-چون شما به لحاظ منزلی که با هم هستید اوقات کمی با همسرتون هستید این یه موهبت هم هست همیشه انگار نامزدید واین یعنی اند خوشی...اون فامیلی که داشتیم میگفت بهترین زمان از لحاظ عشق ورزی زمانی بود که تو یع اتاق مادرشوهرم بودم چون همش انگار قایمکی بود کارامون لذتش هم بیشتره...دیدی این دوست دختر پسرا تو جاهای مخفی انچنان عشقی نثار هم میکنند که زن وشوهرها تو تخت آنچنانی نمی تونند تجربه کنند
موفق وشاد بودن فقط با اندکی تغییر اتفاق میافته تغییری که از درون ما باشه نه تغییر بیرونی پس برای شاد بودن دنبال بهانه بیرونی نباش عزیزم








علاقه مندی ها (Bookmarks)