سلام عزیزم ممنونم که برام نظر گذاشتیننوشته اصلی توسط آرام 10
بله حرفتون درسته و من شاید دارم زیاد سخت می گیرم نمیدونم.
ولی من برا خودش می گم که احترام و ارزشش حفظ بشه و همه بهش دستور ندن.
مثلا دیش منزل مامانم بودیم و برای مامانم مقداری شیرینی بردم و چون وسایل زیادی دستمون بود همسرم گفتن وسایل رو بذار تویه ماشین و بعد که خواستیم برگردیم از خونه مامان وسایل رو میذارم حیاطشون منم گفتم باشه.
رفتیم خونه مامانم و من بعد از شام به مامانم گفتم راستی براتون شیرینی آوردم یادم باشه موقع رفتن بدم بهتون داخل ماشینه.خواهرم با همسرش اونجا بودن.خواهرم برگشت به همسرم گفت برو از ماشین شیرینی هارو بیار گفت باشه موقع رفتن میارم گفت نه الان بیار گفت باشه یه لحظه واستا میارم بعدش خواهرم همراه با شوخی صداشو بالا برد و گفت برو بیار دیگه و همسرم خواست بره بیاره منم با شوخی گفتم سویچ رو بده خودش بره بیاره.بعد خواهرم برگشته به من می گه ای شوهر ذلیل بعد همسرم رفت که بیاره به خواهرم گفتم نباید اینجوری حرف بزنی باهاش اونم مسخرم کرد و با شوخی گفت تو توووکار ما دخالت نکن.
من دوس داشتم اونجا همسرم نره و نیاره براش چون صداشو حتی به شوخی هم نباید ببره بالا.
نباید اجازه بده بهش راحت بی احترامی بشه.من خیلی غصه می خورم.احساس می کنم من و همسرم کوچیک می شیم.دلم می خواد خودش یکم اقتدار داشته باشه همین.
علاقه مندی ها (Bookmarks)