سلام
در مورد سوال اولتون قضاوت ما مهم نیست.باورها وارزشهای خودت مهم وتعیین کنندست.هر تخصص دیگه ای هم دنبال کنی اما واگرهایی ازش درست میشه که میزان اراده خود اون فرد وعلائق درونیش تعیین میکنه چه سرنوشتی انتخاب کنه.همه تخصصها هم بزرگانی داره وهم افراد منفی.بعضی هم اینقدر بزرگن که به اون رشته وتخصص ارج وقرب میدن به جای اینکه از شغل یا تخصصشون عزت بگیرن.مثل اساتید حوزه های مختلف ادبیات وعرفان وسیاست وغیره.پس همه چی به خودشناسی خودت برمیگرده.
در مورد سوال دومت من خود پذیری رو توصیه میکنم واینکه بخش زیادی از جذابیت انسان به ویژگی های شخصیتی وفکریش برمیگرده چه بسا انسانهای زیبایی که حضور در کنار اونها حس سرد بودت وتهی بودن رو به انسان میده وچه انسانهای پخته ای که حضور در کنارشون انسان رو از زمان ومکان جدا میکنه و به سرزندگی ولحظه های حقیقی تری هدایت میکنه
در مورد بخش سوم سوالت ؛وقتی بپذیری اراده پدرت رو اعتیاد او داره هدایت میکنه واین در حال حاضر واقعا از دست او خارحه،بخشی از رنجشت قابل تحمل تر میشه.این پذیرش برای افراد خانواده هایی که در اونها معتاد وجود داره بسیار لازمه.پذیرش،تایید کارهاش نیست.پذیرش یعنی فهمیدن احساسش و فهمیدن ناتوانیش وانتظار نداشتن.میشه امیدوار بود روزی ترک کنه اما تا زمانی که خودش نخاد انتظاری نمیشه داشت.این انتظار نداشتن طعنه وتحقیر وبدخلقی نسبت به او نیست
در مورد هر سه سوال و وضعیتی که داری نوعی افسردگی بر نگرشت سایه گذاشته که برای اصلاح نگاه خودت نیاز به کمتر کردن اون افسردگی هم داری.
ای بامن وپنهان چودل ،از دل سلامت میکنم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)