شما در زمان مجردی که خطایی رو مرتکب شدی.این قضیه خصوصی به خودت مربوطه جزییات اون وشرح ماوقع هیچ کمکی به اصل قضیه نمیکنه.این خود تو هستی که میبایست توبه کنه و خودش رو اصلاح کنه نه کسی دیگه و نه شوهرت .اسم بردن جز اینکه آبروی یک انسان دیگه هر چند خطاکار هم که باشه میره وحس خشم در شوهرت رو هم ممکنه برانگیزه.مگه اینکه اون فرد تو رو تهدید کنه وبخاد دوباره خطاش رو تکرار کنه.


هیچ وقت فراموش نکن که ممکنه خدای نکرده به فرض مثال از شوهرت جدا بشی فقط اینو به عنوان یه فرض در نظر بگیر.اونوقت فاش کردن اسم ممکنه بعدن باعث آبروریزی فامیلی بشه.یا حتی الان کار احساسی انجام بده.وقتی پذیرفته دیگه گفتن جزییات بیشتر یه کار اشتباست.

این احساس خود تو به قضیه هست که باعث نوع رفتارت در جمع فامیلی که اون هم هست میکنه.هردو اشتباه کردید وممکنه اون هم احساس تو رو داشته باشه.چون به آینده وحیثیت خودش لطمه زده میشه.