براي شروع يك زندگي دودلي معنايي نداره. توي رو در بايستي قرار نگيرين. چه در مقابل ديگران و چه پيش خودتون.
به نظرم چند روزي رو با خودتون خلوت كنين و كمترين تماس و ارتباط رو با ايشون داشته باشين. به همه چيزش فكر كنين و سعي كنين صحنه هايي از زندگي آينده با ايشون رو توي ذهنتون مجسم كنين. لطفا ذهنيات قبلي و انتظارات گذشته رو بريزين دور و از امروز به آينده نگاه كنين.
كمي از احساستون در اون لحظات براي ما تعريف كنين. لبخند به لب دارين؟ زندگي رو شيرين و آرووم ميبينين؟ تنش هايي در وجودتون هست يا خير؟ به اونچه كه حس ميكنيد اهميت بدين
علاقه مندی ها (Bookmarks)