با سلام و تبريك به خانم محترم كه دارين با زوال منطقي از مشاوره همدردي بهره ميگيرين چند نكته خلاصه و اساسي را يادآوري ميكنم :
1- مدت متاركه شما كوتاهه و اصلاً از خودتون نخواهيد كه فعلاً تصميم بگيريد يا كاري كنيد . اگر يكسال هم طول بكشد زمان زيادي نيست پس هي نشينيد خودتون را بازپرسي كنيد يا آزمون بگيريد چند ماهي بي خيال بازخواست خودتون بشين چون وقتش نرسيده خودش مياد سراغتون
2- تو اين مدت اگر خودتون تفنني دوست نداشتين با همسرتسابقتون كاملاً قطع ارتباط كنيد و جوابشو ندين و از خط تلفن ديگري استفاده كنيد تا مفهوم جدايي واقعيتشو نشون بده اگر واقعاً طلاق گرفتيد؟
3-رو نقطه ضعفهاي مورد اشارتون برگرديد اول با چند نفر همخو دوستي و مراوده ايجاد كنيد و ارتباط باهم بودنتون را بيشتر كنيد و تنها نمانيد با خواهر و مادر و چند تا دوستان يا دوست جديد در كلاس و شنا و اينها پيدا كنيد و وقتتون و خلاً عاطفي ارتباطيتون را پرش كنيد
مهمتر براي خودتون يك چار چوبه شخصيتي كا اضلاع آن خط قرمزهاي شما يا الزامات شما هستند تعريف كنيد و اصلاً اجازه تخريب و نفوذ آن را ندهيد به هر قيمتي مثلاً حرمت خانواده پدر مادر چون خودتون براي كسي نميشكنيد اجازه شكستنشو به كسي نديد براي اولين بار تذكر جدي با گذش و نبايد تكرار شود و اعتقادات و و اندام خودتون مگر اينكه با خواست خودتون بخواهيد بهبودي ببخشيد كه معقول و ممكن و باب ميلتون باشد و در كل خود باوري و اعتماد به خود(نفس)عزتمندي
مطلقاً هر اتفاق عملي فكري و ذهني كه براتون افتاده و بنظرتون درست نبوده فراموش كنيد و بهش فكر نكنيد چون يادآوريش گناه و معصيت بزرگتري است و در حال و با روشهاي ساده شادمانه يا با آرامش براي چند ماه بايد زندگي بدون اجازه ورود هر دغدغه اي داشته باشيد تا بعد انگار فعلاً در سفريد و هيچ كاري از دستتان بر نميايد كه بخواهيد براي خود يا كسي انجامش بديد موكول كنيد تا از سفر برگرديد تا چند ماه ديگر يا حتي چند سال ديگر با پوزش از تطويل كلام.وتوصيه هاي خانوم she - جدي بگيرين.