
نوشته اصلی توسط
گرد آفرید
چرا به جای همه این کارها دختر و پسری که قصد ازدواج دارند،نمی آیند و یکی دوسال خودشان و خانواده شان با هم رابطه داشته باشند و البته رابطه ای کنترل شده و برای شناخت بیشتر و بهتر یکدیگر؟چرا نمی روند نزد روانکاو و روانشناس و مشاور و هر کدام جداگانه در دوران مجردی تا اخلاق و رفتار و کاستیها و مشکلات روانی خود را بهبود دهند و نیز پس از آشنایی دو تایی؟؟؟؟؟
چرا ما مردم مثل کسی که گوشت برادر مرده اش را می خورد،پشت سر دختران غیبت می کنیم و اگر دختر و پسری به جهت ازدواج با آگاهی خانواده با هم رابطه ای معقول داشته اند و دیده اند به درد هم نمی خورند،هی پشت سر دختر بدبخت حرف مفت می زنیم؟
چرا این اندازه عقل و شعور نداریم که تحقیق از در و همسایه ای که زیاد از خانواده طرف اطلاعات چندانی ندارند یا به دلیل خوش یا بد آمدنشان از آن خانواده نمی توان به سخنشان اعتماد کرد بعلاوه چند جلسه در خانه دختر یا پسر حرف زدن را برای ازدواجی هدفمند و موفق کافی می دانیم؟!!
چرا ما مردم این اندازه احمقیم؟!!دختران تا سی سالگی در خانه می مانند و به دلیل نیاز سرکوب شده هم خودشان و هم پسران فاسد می شوند و آنگاه شوهری و همسری و زنی نیست و این است آمار بالای طلاق در شهرها و روستاهای ما . . .
علاقه مندی ها (Bookmarks)