ناامیدی شدید

[vjjafari]

سلام بر شما
این حس شما منو به یاد چند سال پیش خودم میندازه.آخه منم از جوشهای صورتم خیلی ناراحت بودم.اتفاقا اطرافیانم و خانواده ام مسخرم میکردند و طعنه میزدند و همین دردم رو بیشتر میکرد.
یه روز با خودم گفتم:میرم مسجد تا با خدا حرف بزنم.وقتی رفتم اونجا اتفاقا چندتا دوست خوب پیدا کردم که اون ها هم قیافه شون مثل من بود و ساده و معمولی بودند ولی آروم آروم با هم دوست شدیم.خصوصیت جالبی که این دوستای مسجدی داشتند این بود که نعمت های مختلفی رو برای خودشون میشمردند مثلا یکیشون میگفت: من رتبه صد و هفتاد رو توی کنکور امسال آوردم. وبرای همین نعمت خدا رو شکر میکردند. البته من که چهره شناس نیستم ولی این که میگن بعضیا قیافه ندارن ولی نور چهره دارند رو اونجا فهمیدم یعنی چی.
برای واضح تر شدن مطلب مثال میزنم به آیت الله بهجت که قیافه خوبی نداشت و حتی از معمولی هم پایین تر بود ولی نور چهره ش اینقدر زیاد بود که وقتی می بینیمش یاد خدا می افتیم.
خلاصه از اون وقتی که با این آدما طرح رفاقت ریختم دو تا از مشکلاتم حل شد:1.عواطفم که لطمه خورده بود دوباره سر جاش برگشت2.فهمیدم که همه چیز به قیافه خوب نیست و خدا اینقدر نعمتای بهتر و جالبتری به ما داده که برای دیدنشون باید یه کم دقت کنیم.مثلا یکی از خصوصیات شما که از صحبت ها تون فهمیدم احساسات عالی شماست و همین اندازه یه دنیا می ازرزه. دومیش هم نماز خوندن شماس که واقعا باید پیش خدا شکرش رو بجا بیارید.
من از طرف خودم و خدای خودم از شما عزیز دل خدا واقعا تشکر میکنم و به این دل شکسته و با خداتون غبطه می خورم.

نکته آخر:
توکلتون بر خدا باشه و توسل به اهلبیت علیهم السلام رو با رفتن به هیئت هفتگی فراموش نکنید.

پیشنهاد آخر:
توی این کانال تلگرام حتما عضو بشین.به دردتون می خوره:
https://telegram.me/alabd110